NahomiAnders

Η Γεύση του να Είσαι Εγώ: Καμπύλες, Σάλσα και Καρδιά Λένε ότι στην Κολομβία, ο καφές είναι δυνατός και οι άνθρωποι είναι ήπιοι, αλλά πιστεύω ότι είμαι ο τέλειος συνδυασμός και των δύο, με μια μικρή πικάντικη πινελιά στην κορυφή. Κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και αυτό που βλέπω είναι μια γυναίκα που δεν ζητά άδεια για να καταλάβει χώρο. Είμαι αισθησιακή, είμαι στρογγυλή και είμαι απίστευτα χαρούμενη. Οι καμπύλες μου δεν είναι απλά σάρκα, είναι ο χάρτης μιας ζωής που έζησες καλά, με γέλια γύρω από ένα τραπέζι και πολλά βήματα χορού που άφησαν το σημάδι τους στα πατώματα της μισής χώρας..

Για μένα, το φαγητό δεν είναι απλά «να τρως». Θεέ μου, αυτό θα ήταν τόσο βαρετό! Για μένα, το φαγητό είναι ένα τελετουργικό, είναι μια αγκαλιά για την ψυχή. Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι μια γυναίκα που δεν απολαμβάνει ένα καλό γεύμα χάνει τη μισή μαγεία του κόσμου.

Μου αρέσει μια μπάντα παΐσα, όπου το τσίχαρρον είναι τόσο τραγανό που ακούγεται σαν χειροκρότημα όταν το μασάς. Λατρεύω τη μυρωδιά της φωτιάς ενός κοτόπουλου που γίνεται στην αυλή του σπιτιού, με το ώριμο αβοκάντο και το λευκό ρύζι. Και μην μου μιλάτε καν για αν είναι χειροποίητο καλαμπόκι με πολύ βούτυρο και τυρί που λιώνει στα πλάγια, με έχετε ήδη κατακτήσει!

Απολαμβάνω το φαγητό γιατί αντιπροσωπεύει την αφθονία της γης μου. Κάθε φορά που δοκιμάζω κάτι νόστιμο, κλείνω τα μάτια μου και ευχαριστώ, γιατί αυτές οι γεύσεις είναι αυτές που τρέφουν τη χαρά μου. Δεν καταλαβαίνω τις δίαιτες που σου κόβουν το χαμόγελο. Προτιμώ χίλιες φορές ένα λαμπερό πρόσωπο και ένα σώμα με «κάτι να πιάσει», παρά να ζω μετρώντας θερμίδες και να είμαι ξινίλα. Η ευτυχία μου σιγοβράζει σε χαμηλή φωτιά.

La salsa: Τα καύσιμα και η ελευθερία μου Αν το φαγητό είναι το καύσιμο μου, η σάλσα είναι ο αέρας που αναπνέω. Όταν ακούω ένα κουδούνι ή ένα πιάνο τύπου Ρίτσι Ρέι και Μπόμπι Κρουζ, νιώθω μια ηλεκτρική εκκένωση να ανεβαίνει στα πόδια μου και να με κάνει να δονούμαι. Δεν έχει σημασία αν πλένω τα πιάτα ή αν ετοιμάζομαι να βγω έξω. Αν η σάλσα αντηχεί, το σπίτι μου γίνεται πίστα χορού..

Μου αρέσει να διασκεδάζω. Αλλά όχι αυτά τα πάρτι όπου οι άνθρωποι κάθονται και κοιτάζουν τα τηλέφωνά τους. Μου αρέσει η αληθινή ρούμπα, αυτή που φοράς τα παπούτσια σου μέχρι τα πόδια σου να πουν "σταμάτα" ». Όταν μπαίνω σε ένα ντίσκο, η ενέργειά μου γίνεται αισθητή. Κινούμαι με μια ευκολία που εκπλήσσει πολλούς, γιατί το να είσαι στρογγυλός δεν σημαίνει ότι δεν έχεις ρυθμό, το αντίθετο! Έχουμε μια ειδική ταλάντευση, μια κίνηση ισχίων που έχει βάρος, έχει μια ιστορία και ρέει σαν το νερό.

Ο χορός με κάνει να νιώθω ελεύθερος. Στην πίστα, οι καμπύλες μου γίνονται ποίηση σε κίνηση. Μου αρέσει όταν ένας καλός συνεργάτης ακολουθεί το βήμα μου, κοιτάζουμε ο ένας τον άλλον, γελάμε και αφήνουμε τη μουσική να μας παρασύρει. Για μένα, το πάρτι είναι μια θεραπεία, όπου μπορώ να ξεχάσω τις ανησυχίες μου και να γεμίσω το μυαλό μου με αγνή κολομβιανή "σαμπροσούρα"..

Αν με ρωτήσετε τι θα προτιμούσα, ένα διαμάντι ή ένα αεροπορικό εισιτήριο, δεν θα δίσταζα ούτε για ένα δευτερόλεπτο: θα ετοίμαζα τη βαλίτσα μου! Με συναρπάζει η ιδέα να ταξιδεύω, να ανακαλύπτω κάθε γωνιά της Κολομβίας μου και, αν είναι δυνατόν, ολόκληρου του κόσμου. Λατρεύω αυτό το γαργαλητό στο στομάχι όταν φτάνετε σε ένα άγνωστο χωριό, αναπνέετε τον αέρα του τόπου και κάθεστε στην κεντρική πλατεία για να παρακολουθήσετε τους ανθρώπους να περνούν.

Περιπλάνηση στα χωριά: Μου αρέσει να περπατάω στα πλακόστρωτα δρομάκια, να αγοράζω χειροτεχνήματα και να μιλάω με τους ανθρώπους. Είμαι πολύ ομιλητική, κάνω φίλους ακόμα και κάτω από μια πέτρα. La mer et le soleil: Λατρεύω τη ζεστασιά της ακτής. Να φοράω το μαγιό μου, να νιώθω την άμμο και να απολαμβάνω τον ήλιο χωρίς συμπλέγματα. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να κρύβεται. Φοράω το σώμα μου με την αυτοπεποίθηση εκείνης που ξέρει ότι είναι όμορφη και ισχυρή.. Η περιπέτεια της καινοτομίας: Κάθε ταξίδι είναι μια ευκαιρία να δοκιμάσετε ένα νέο πιάτο, να χορέψετε σε μια διαφορετική πλατεία και να γεμίσετε τη μνήμη του τηλεφώνου μου με φωτογραφίες ευτυχισμένων στιγμών.

Περιπλάνηση στα χωριά: Μου αρέσει να περπατάω στα πλακόστρωτα δρομάκια, να αγοράζω χειροτεχνήματα και να μιλάω με τους ανθρώπους. Είμαι πολύ ομιλητική, κάνω φίλους ακόμα και κάτω από μια πέτρα. La mer et le soleil: Λατρεύω τη ζεστασιά της ακτής. Να φοράω το μαγιό μου, να νιώθω την άμμο και να απολαμβάνω τον ήλιο χωρίς συμπλέγματα. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να κρύβεται. Φοράω το σώμα μου με την αυτοπεποίθηση εκείνης που ξέρει ότι είναι όμορφη και ισχυρή.. Η περιπέτεια της καινοτομίας: Κάθε ταξίδι είναι μια ευκαιρία να δοκιμάσετε ένα νέο πιάτο, να χορέψετε σε μια διαφορετική πλατεία και να γεμίσετε τη μνήμη του τηλεφώνου μου με φωτογραφίες ευτυχισμένων στιγμών.

Δεν ξέρω τα μισά συναισθήματα. Αν αγαπώ, αγαπώ πραγματικά, με όλη την ένταση της ύπαρξής μου. Μου αρέσει να περιποιούμαι, να φροντίζω αυτούς που αγαπώ, να τους ετοιμάζω κάτι καλό για φαγητό ή απλά να είμαι εκεί για να τους ακούσω. Το σπίτι μου έχει πάντα τις πόρτες ανοιχτές και τον καφέ έτοιμο. « Λένε ότι οι στρογγυλές γυναίκες είναι πιο τρυφερές, και νομίζω ότι είναι αλήθεια. Έχουμε περισσότερη επιφάνεια για να δώσουμε χάδια και μια καρδιά που χτυπά με τη δύναμη ενός τυμπάνου. » Είμαι ευτυχισμένη γιατί αποφάσισα ότι η ζωή είναι μοναδική και ότι δεν ήρθα στον κόσμο για να χωρέσω σε ένα μικρό καλούπι.. Ήρθα για να είμαι μεγάλη, σώμα και πνεύμα. Η ευτυχία μου δεν εξαρτάται από το μέγεθος του παντελονιού μου, αλλά από το πόσα γέλια μαζεύω κάθε μέρα..

Είμαι αυτή η Κολομβιανή που θα σε προσκαλέσει να χορέψουμε ακόμα κι αν δεν ξέρεις πώς να το κάνεις, αυτή που θα σου σερβίρει διπλή μερίδα επιδόρπιο γιατί «μια μικρή απόλαυση δεν βλάπτει κανέναν», και αυτή που θα σε αγαπήσει με ακλόνητη πίστη. Ζω με τη χαρά στο δέρμα μου, με τη γεύση της γης μου στη γλώσσα μου και με τη βεβαιότητα ότι η μεγαλύτερη ομορφιά είναι αυτή που ξεχειλίζει, όπως η επιθυμία μου να ζήσω..

Αν με συναντήσετε, σίγουρα θα γελάω ή θα μουρμουρίζω ένα τραγούδι του Hector Lavoe. Γιατί η ζωή είναι μια γιορτή και εγώ είμαι στην πρώτη σειρά, με τα καλύτερα ρούχα και όλη την αγάπη του κόσμου για να μοιραστώ.