LuciMarteli

"Γεια σου μωρό μου, χαίρομαι που σε βλέπω. Είμαι μια έξυπνη γυναίκα που της αρέσουν οι βαθιές συζητήσεις και είναι πολύ συναρπαστική, απολαμβάνω πραγματικά να εξερευνώ κάθε εκατοστό του σώματός μου σε αναζήτηση τόσο μεγάλης ευχαρίστησης μέχρι να μπορέσω να εκραγώ. Εύχομαι να έρθετε και να γνωρίσετε την πιο άτακτη πλευρά μου. " Έτσι παρουσιάζω τον εαυτό μου, γιατί η ειλικρίνεια και η ένταση είναι οι πυξίδες της ζωής μου. Από πολύ μικρή ηλικία, κατάλαβα ότι ο κόσμος δεν υπήρχε μόνο σε αυτό που έβλεπα, αλλά σε αυτό που ένιωθα και σκέφτηκα.. 🧠 Το Ταξίδι του Νου Η ιστορία μου είναι, πάνω απ’ όλα, η ιστορία ενός περίεργου νου. Μεγάλωσα καταβροχθίζοντας βιβλία, όχι από υποχρέωση, αλλά από δίψα να κατανοήσω τις περιπλοκές του σύμπαντος, από την κβαντική φυσική μέχρι τη φύση του ανθρώπινου συναισθήματος.. Νοημοσύνη για μένα δεν είναι μόνο η γνώση, αλλά η ικανότητα να συνδέεις ανόμοιες ιδέες και, πάνω απ' όλα, να έχεις μια ουσιαστική συζήτηση που αμφισβητεί το κατεστημένο.. Οι συζητήσεις που με τροφοδοτούν είναι αυτές που αγγίζουν το φιλοσοφικό, το ηθικό και το υπαρξιακό, και ναι, βρίσκω μια εξαιρετική, σχεδόν συναρπαστική, πνευματική ευχαρίστηση σε αυτή την ανταλλαγή ψυχών μέσω των λέξεων.. 🗺️ Η γεωγραφία της απόλαυσης Αλλά η ζωή μου έμαθε ότι το μυαλό είναι μόνο η μισή εξίσωση. Το άλλο μισό βρίσκεται στην τολμηρή εξερεύνηση του εαυτού. Το αρχικό απόσπασμα μιλάει για την πιο οικεία και αισθησιακή πλευρά μου, και δεν είναι υπερβολή. Η πορεία μου προς την αυτο-ανακάλυψη ήταν επίσης ένα σωματικό ταξίδι, όπου έμαθα να τιμώ το σώμα μου ως ναό των αισθήσεων και ως το πιο ισχυρό εργαλείο μου.. Έχω αφιερώσει χρόνο για να εξερευνήσω κάθε εκατοστό του εαυτού μου, όχι από ματαιοδοξία, αλλά από βαθιά σύνδεση και σεβασμό.. Αυτή η αναζήτηση της απόλαυσης είναι, στην ουσία, μια αναζήτηση της μέγιστης ελευθερίας και της αυτο-αποδοχής, που με οδηγεί σε εκείνες τις στιγμές της «έκρηξης» όπου το ον αισθάνεται εντελώς ζωντανό και παρόν.. 💖 Αν με ρωτούσατε ποιο είναι το μεγαλύτερο επίτευγμά μου, θα έλεγα ότι είναι η ενσωμάτωση αυτών των δύο πλευρών.. Είμαι η διανοούμενη που μπορεί να αναφέρει τον Νίτσε και ταυτόχρονα η γυναίκα που απολαμβάνει την άτακτη πλευρά της. Αρνούμαι να ζήσω στο κορσέ των κοινωνικών προσδοκιών. Η ζωή μου έχει σημαδευτεί από το θάρρος να είμαι αυθεντική, να κυνηγάω εμπειρίες που εμπλουτίζουν τόσο το πνεύμα όσο και τις αισθήσεις μου.. Το να σε προσκαλέσω να «γνωρίσεις την πιο άτακτη πλευρά μου» δεν είναι απλά μια πρόταση. Είναι μια πρόσκληση να μοιραστείς μια ζωή χωρίς επιφυλάξεις, μια ζωή που εκτιμά το βάθος, το πάθος και την αδιάκοπη αναζήτηση της έκστασης, είτε στη συζήτηση μιας πολύπλοκης ιδέας είτε στην ηρεμία ενός χαϊδεύματος..

¡Φώτα, Κάμερα, Χριστούγεννα! Η πρώτη μου αστρική φωτογράφιση

Ο καθρέφτης μου έδειχνε μια εικόνα που δεν αναγνώριζα πλήρως, και αυτό, ειρωνικά, με γέμισε με μια ηλεκτρισμένη συγκίνηση.. Ήταν η πρώτη μου Χριστουγεννιάτικη φωτογράφιση, ένα τρελό όνειρο που είχα πάντα, και η καρδιά μου χτυπούσε στο ρυθμό του ροκ χριστουγεννιάτικου τραγουδιού. Η στολή μου ήταν.. Ήταν μια δήλωση. Είχα αφήσει πίσω μου το τυπικό πουλόβερ. Κοίταξα τα χέρια μου: μακριά, κομψά γάντια σε έντονο κόκκινο χρώμα, που έφταναν σχεδόν μέχρι τον αγκώνα, προσθέτοντας μια πινελιά θεατρικότητας.. Ήταν το μόνο "καλυμμένο" κομμάτι που ένιωθα απαλό. Τα υπόλοιπα ήταν καθαρή ένταση. Το κέντρο όλων ήταν το στενό δερμάτινο κορσέ, ένα βαθύ κόκκινο, σχεδόν κόκκινο στράπλες. Σφιχτό με το σωστό τρόπο για να αισθανθώ ισχυρή, μου έδωσε μια απίστευτα καθορισμένη σιλουέτα. Ένιωσα το δέρμα κρύο και σφιχτό στο δέρμα μου, και για μια στιγμή ένιωσα λιγότερο κορίτσι και περισσότερο πολεμίστρια της μόδας.. Πήρα μια βαθιά ανάσα, προσπαθώντας να προσαρμοστώ στη σταθερότητα. Και στην κορυφή, το κόκκινο παντελόνι, τόσο σφιχτό στο σώμα που έμοιαζε με δεύτερο δέρμα. Κάθε μυς, κάθε καμπύλη, ήταν εκεί, καθορισμένη κάτω από το φως του στούντιο. Καθώς κινούμουν, το δέρμα έκανε ένα μικρό τρίξιμο, ένας ήχος που έγινε η μουσική επένδυση της εμπιστοσύνης μου. Ο φωτογράφος, ο Μάρκο, μου έδωσε ένα σημάδι. "¡Έλα, αστέρι! Σκέψου το πάρτι, σκέψου τη σπίθα. ¡Πάρτε μου αυτό το βλέμμα "είμαι ένα δώρο"! " Στάθηκα μπροστά από το σκηνικό, γεμάτο με ζεστά χρώματα φώτα και χιονισμένα έλατα. Η μουσική που έβαλε ο Μάρκο ήταν τέλεια. Στην αρχή ήμουν άκαμπτη. Τα χείλη μου αρνούνταν να χαμογελάσουν φυσικά, και τα γαντζωμένα χέρια μου φαίνονταν ενοχλητικά. Αλλά τότε, κάτι έκανε κλικ. Marco me dijo: "Αγγίξτε το γάντι, νιώστε την υφή. Τώρα ρίξε το βλέμμα σου. Είστε εδώ για να κυριαρχήσει τα Χριστούγεννα. " Και το έκανα. Έβαλα το ένα χέρι στη μέση μου, νιώθοντας το δέρμα του κορσέ, το άλλο σηκωμένο ελαφρά. Άφησα το πηγούνι μου να πέσει. Το φως του φλας ήταν εκτυφλωτικό, αλλά αντί να με τρομάξει, με γέμισε με αδρεναλίνη. Μπορούσα να νιώσω τη ζέστη να ανεβαίνει στο λαιμό μου. κλικ. κλικ. κλικ. Κουνιόμουν, άλλαζα βάρος. Έκανα μια σέξι κατσαρόλα, μετά ένα γνήσιο γέλιο. Αισθάνθηκα απίστευτα άνετα στο δέρμα μου, παρά το πόσο "τολμηρό" ήταν το ντύσιμο. Το κόκκινο δεν ήταν απλά ένα χρώμα, ήταν πάθος, ήταν δύναμη, ήταν η μαγεία της σεζόν ενσωματωμένη στο δέρμα.. Υπήρχε μια στιγμή που ο Μάρκο μου ζήτησε να ξαπλώσω σε μια βελούδινη πολυθρόνα. Γέλασα, γιατί ήταν μια τόσο κλασική στάση, αλλά καθώς το έκανα, με το παντελόνι να τεντώνεται και το κορσέ να με κρατάει, ένιωσα σαν πρωταγωνίστρια σε ένα πολυτελές περιοδικό.. Έβαλα το χέρι μου με το γάντι στο πηγούνι μου, το μαλακό ύφασμα πάνω στο δέρμα, και σκέφτηκα, «Αυτός είμαι εγώ που δεν ήξερα ότι υπήρχε». Όταν τελείωσε η ώρα, ήμουν λίγο ιδρωμένος και τα μάγουλά μου ήταν αναμμένα, αλλά η κόπωση ήταν ωραία. Ένιωσα εκθαμβωτική. Ένιωσα ότι με έβλεπαν. Ο Μάρκο μου έδειξε την πρώτη λήψη στην κάμερα: εγώ, στο κορσέ μου, το λαμπερό κόκκινο γάντι μου κοντά στο πρόσωπό μου, με ένα χαμόγελο μισοφέγγαρου. Ήταν καθαρή φωτιά.. "Σίγουρα, τα Χριστούγεννα έχουν μια νέα μοιραία γυναίκα," μου είπε, κουνώντας το κεφάλι. Έφυγα από το στούντιο με τα γάντια, το συναίσθημα να δονείται στο στήθος μου. Δεν ήταν απλά μια φωτογράφιση, ήταν μια αφύπνιση. Το κορσέ και τα γάντια μου είχαν δώσει την πανοπλία για να είμαι τολμηρή, και δεν υπήρχε πια επιστροφή.