KenyaKarath

🤎🧡🤎 Κένυα🤎🧡🤎

Όταν σε βλέπω να περνάς, ω νωθρή αγαπημένη μου, στον ήχο των οργάνων που είναι σπασμένα στην οροφή, αναστέλλοντας την αρμονική και αργή σκηνή σου και απομακρύνοντας την πλήξη από το βαθύ βλέμμα σου. Όταν συλλογίζομαι, υπό το φως του αερίου που σε χρωματίζει, το χλωμό σου φρύδι, στολισμένο με μια νοσηρή γοητεία, όπου οι δάδες της νύχτας ανάβουν μια αυγή και τα μάτια σου ελκυστικά σαν αυτά ενός πορτρέτου, λέω στον εαυτό μου: σε ποιο βαθμό! Και παράξενα φρέσκο!

Η σταθερή μνήμη, ο βασιλικός και βαρύς πύργος, το στέμμα και η καρδιά του πληγωμένη σαν ροδάκινο, είναι ώριμα, όπως το σώμα σας, για μια σοφή αγάπη. Είστε ο καρπός του φθινοπώρου με κυρίαρχες γεύσεις; Είστε ένα νεκρικό βάζο που περιμένει δάκρυα, ένα άρωμα που τον κάνει να ονειρεύεται μια μακρινή όαση, ένα χαϊδεύοντας μαξιλάρι ή ένα καλάθι με λουλούδια; Ξέρω ότι υπάρχουν μάτια, τα πιο μελαγχολικά, που δεν κρύβουν πολύτιμα μυστικά. Όμορφες θήκες χωρίς κοσμήματα, μενταγιόν χωρίς λείψανα, πιο κενές, βαθύτερες από εσένα, ω ουρανός! Αλλά δεν είναι αρκετό ότι έχετε την εμφάνιση, για να αναζωογονήσει μια καρδιά που τρέχει μακριά από την αλήθεια; Τι σημασία έχει η ηλιθιότητα ή η αδιαφορία σας; Μάσκα ή διακόσμηση, καλημέρα! Μου αρέσει η ομορφιά σου.

Μου αρέσει ένας άνθρωπος να με θαυμάζει, να κάνει κάτι ξεχωριστό για μένα, μου αρέσει να με φροντίζει, μου αρέσει ένας άνθρωπος να με ευχαριστεί, μου αρέσει να παίζω μαζί μου με έναν πολύ ζεστό τρόπο, μου αρέσει να νιώθω ότι με αγαπάει. Μη διστάσετε να ανοίξετε την κάμερά σας, να με ενθουσιάσετε πολύ. - Έλα τώρα!

Όταν διασχίζετε το δρόμο μου, αδιάφορο και ήρεμο, κάτω από το αμυδρό φως που προσελκύει τη σιλουέτα σας, η μεγαλοπρεπής, σχεδόν βασίλισσα βόλτα σας ξυπνά στα όνειρά μου που κρατά η ψυχή. Στην νυχτερινή λάμψη που μαλακώνει την επιδερμίδα σου, το χλωμό πρόσωπο σου, σαν σκαλιστό μάρμαρο, αντανακλά μια σκοτεινή γοητεία, χωρίς πίσω, και τα μάτια σου, καθρέφτες ενός χαμένου κόσμου

Je me demande: Τι κρατούν τα μυστήρια; Τι όμορφο παζλ στην υπεροπτική φιγούρα σας! Οι απαλές σου χειρονομίες, σαν τα φτερά της Αλόντρα, ίσως κρύβουν μια κοιμισμένη ψυχή. Είστε το λουλούδι του χειμώνα, κρύο αλλά γοητευτικό; Ή ίσως ένα άδειο θησαυρό, χωρίς ουσία, ότι στην εμφάνισή του βρήκε την καθυστέρησή του, και στην ομορφιά του κρύβει την απουσία του;

Υπάρχουν εμφανίσεις που μοιάζουν με ωκεανούς, βαθιά, αλλά χωρίς μυστικά να πουν. Πολύτιμα κοσμήματα σε μάταιες περιπτώσεις, απύθμενη ομορφιά, καθαρό φλας. Αλλά δεν είναι η αιθέρια μορφή σας αρκετή για μια καρδιά κουρασμένη από τις αλήθειες; Η αδιαφορία σου, η αέρινη χάρη σου, είναι για μένα, ω μούσα, όμορφες πραγματικότητες.

Είστε η αντανάκλαση ενός μακρινού ονείρου, ένας απαλός ψίθυρος στον άνεμο, όπου το φως και η σκιά είναι συνυφασμένα και η γαλήνη γίνεται μαρτύριο. Η ύπαρξή σου, τόσο απόμακρη και εφήμερη, είναι η ηρεμία που κινεί την ύπαρξή μου, ένα αίνιγμα που δεν αποκαλύπτεται ποτέ, αλλά που ποτέ δεν σταματώ να θέλω να καταλάβω.

Η ηχώ των βημάτων σας, ελαφριά και ήρεμη, αντηχεί στη βαθύτερη γωνιά της ύπαρξής μου, και παρόλο που η ψυχή μου αναζητά απαντήσεις, πάντα χάνομαι στην αυγή. Είσαι η ουσία ενός αιώνιου μυστηρίου, η μελωδία που δεν μπορώ να σταματήσω να ακούω, και αν και τα λόγια μου είναι κενά, τίποτα δεν μπορεί να με εμποδίσει να συνεχίσω εδώ, θαυμάζοντας την ομορφιά που ποτέ δεν ζήτησα.