KendallCameron

Κένταλ Κάμερον - ΒΙΝΤΕΟ

Είμαι εραστής της αγάπης, της ευτυχίας και της καλής ενέργειας για τη ζωή μου, μου αρέσει να μεταδίδω ευτυχία, χαρά και πολλή αγάπη Είμαι πολύ ευγενής και ανυπομονώ να φάω τον κόσμο μέχρι να επιτύχω τους στόχους μου, κάθε μέρα προσπαθώ να είμαι καλύτερος, δουλεύω σκληρά για αυτό που θέλω να επιτύχω, έχοντας πάντα μια καλή στάση, με τη βοήθεια του Ο Θεός και οι προσπάθειές μου θα αποδώσουν καρπούς για να ζήσω όπως μου αξίζει, αγαπώ τη λάμψη του προσώπου μου, τις βλεφαρίδες μου, τα μάτια μου και τη μοναδική τους λάμψη. Είμαι πολύ αισθησιακή και κακιά, είμαι μια ζεστή κοπέλα που αγαπάει το καλό σεξ, το καλό αμοιβαίο έρωτα, μου αρέσει να γκρινιάζω, να μουλιάζω και να είμαι πολύ ενθουσιασμένη, μου αρέσει να δίνω και να γίνω φασισμένη.. Μερικές φορές μου αρέσει να είμαι κυρίαρχος στο κρεβάτι, μου αρέσει να χορεύω και να κινώ τα όμορφα ισχία μου, είμαι πολύ καλός στο στριπτίζ, σέξι και αισθησιακό χορό, μου αρέσει να ξυπνάω την επιθυμία μέσα μου. Μου αρέσει που με βλέπεις σαν την άτακτη κόρη σου, σαν τον διάβολό σου στο κρεβάτι, μπορώ πραγματικά να είμαι τα πάντα για σένα, μου αρέσει να παίζω με το στόμα μου και να σε πηγαίνω στον ουρανό, που φωνάζεις ευτυχώς το όνομά μου, μπορώ να είμαι το ναρκωτικό σου από το οποίο δεν μπορείς να βγεις.

Θέλω επίσης να σας πω ότι το Σαββατοκύριακο πήγα στο σαλόνι ομορφιάς και άλλαξα το βλέμμα μου, βάψαμε τα μαλλιά μου και αισθάνομαι ότι είμαι πολύ όμορφη, ελπίζω να σας άρεσε Ένα μυστήριο καίει στα μάτια σας, αόρατη παρθένα και σύντροφος. Δεν ξέρω αν είναι μίσος ή αγάπη η άσβεστη φωτιά της μαύρης σου αλιάμπας. Μαζί μου θα πας όσο το σώμα μου κάνει τη σκιά σώμα μου και η άμμος μένει στο σανδάλι μου. Είσαι η δίψα ή το νερό στο δρόμο μου; Πες μου, αόρατη παρθένε και σύντροφε. Αν μ' αγαπάς, αγάπησέ με ολόκληρη, όχι με κομμάτια σκιάς ή φωτός.. Αν μ' αγαπάς, αγάπησέ με μαύρο και άσπρο, και γκρι, και πράσινο, και ξανθό. , και μελαχρινή.. Αγάπησέ με την ημέρα, αγάπησε με τη νύχτα.. Και η αυγή στο ανοιχτό παράθυρο! .. Αν μ' αγαπάς, μην με υποτιμάς: Αγάπησέ με ολόκληρη.. Ή δεν με αγαπάς καθόλου.

Καμία ανάμνηση, κανένας οιωνός: μόνο το παρόν, το τραγούδι. Καμία σιωπή, καμία λέξη: η φωνή σου, μόνη, μόνη, μου μιλάει. Χωρίς χέρια, χωρίς χείλη: απλά δύο σώματα, μακριά, χωριστά. Ούτε φως, ούτε σκοτάδι, ούτε μάτια, ούτε ματιά: το όραμα, το όραμα της ψυχής. Και τέλος, τέλος, ούτε χαρά, ούτε θλίψη, ούτε ουρανός, ούτε γη, ούτε πάνω, ούτε κάτω, ούτε ζωή, ούτε θάνατος, τίποτα, μόνο αγάπη, μόνο αγάπη Σου προσφέρω ανάμεσα στα τσαμπιά, τα πράσινα μπουκέτα και τα τριαντάφυλλα, την αφελή καρδιά μου που ταπεινώνεται μπροστά στην καλοσύνη σου. Ας μην το σκίσουν τα στοργικά σου χέρια, τα μάτια σου να χαίρονται με το απλό μου δώρο. Dans le jardin ombragé, mon corps fatigué Les auras du matin recouvertes de rosée; Comme dans la paix d'un rêve je glisse à tes côtés Η στιγμή που φεύγω όπου θέλω να ξεκουραστώ. Όταν οι ναοί μου ηρεμούν η θύελλα του Θεού, θα ξαπλώσω, παίζοντας με τα παχύτατα σου κουμπιά, στο ύπνο του γάμου μου, στο ρυθμό των τελευταίων φιλιών σου..

Τα γηρατειά δεν τον φοβίζουν, ο αισθησιασμός του είναι καυστικός και το νεαρό και αποφασιστικό πνεύμα του τον υποκινεί σε ρομαντισμό, κάτω από το αμυδρό φως του φεγγαριού τα μάτια τους εξετάζουν ο ένας τον άλλον: η έλξη είναι αμοιβαία! Είναι γενναίος και εκφράζει την επιθυμία του, την επιθυμία του για μια άλλη συνάντηση, η σεξουαλική έλξη αναζωπυρώνει τη φλόγα, η ψυχή του λήγει μέσα της*; Δεν υπάρχει αγάπη, είναι αλήθεια; Αλλά χάρη σε αυτή την εμπειρία, κοιτάζει την εικόνα της στον κρύσταλλο και ένα χαμόγελο επιστρέφει σε αυτήν, άτακτο. Είσαι η γη μου. Mon peuple peuple, εσύ είσαι.. Η εξορία και ο θάνατος για μένα είναι εκεί που δεν είσαι εσύ. Και η ζωή μου; Πες μου, ζωή μου, τι είναι αυτό, αν όχι εσύ;

Δούλε μου, φοβάσαι εμένα. Αμάμι.. Ο σκλάβος μου! Είμαι μαζί σου το πιο απέραντο ηλιοβασίλεμα του ουρανού μου, και μέσα του ανατέλλει σαν κρύο αστέρι η ψυχή μου. Όταν απομακρύνονται από σένα τα βήματά μου επιστρέφουν σε μένα. Το μαστίγιο μου πέφτει στη ζωή μου. Είσαι αυτό που είναι μέσα μου και είναι μακριά. Τρέχοντας σαν μια χορωδία κυνηγημένων ομίχλων. Δίπλα μου, αλλά πού; Μακριά, που είναι μακριά. Και αυτό που, ενώ είναι μακριά, περπατάει κάτω από τα πόδια μου. Η φωνή που ηχεί πέρα από τη σιωπή. Και αυτό που μεγαλώνει στην ψυχή μου σαν βρύα σε ερείπια. Αν μ' αγαπάς, αγάπησέ με ολόκληρο, όχι μόνο τις σκιές και τα φώτα.. Αν μ' αγαπάς, αγάπησέ με μαύρο και άσπρο, και γκρι, και πράσινο, και ξανθό, και καστανό.. Αγάπησέ με μέρα, αγάπησέ με νύχτα.. Και νωρίς το πρωί στο ανοιχτό παράθυρο!.. Αν μ' αγαπάς, μην με κόψεις: Αγάπησέ με όλο!.. Ή να μην με αγαπάς

Ανάμεσα σε μένα και την αγάπη μου θα πρέπει να υπάρχουν τριακόσιες νύχτες σαν τριακόσιους τοίχους και η θάλασσα θα είναι μια μαγεία ανάμεσά μας. Δεν θα υπάρξει τίποτα παρά αναμνήσεις. Ω απογεύματα που αξίζουν, νύχτες που ελπίζουν να σε κοιτάξουν, πεδία στο μονοπάτι μου, ουρανό που βλέπω και χάνω.. Σίγουρα σαν μια χάντρα η απουσία σου θα θλίψει άλλα απογεύματα. Δώσε μου το χέρι και θα χορέψουμε, δώσε μου το χέρι και θα με αγαπήσεις. Σαν ένα λουλούδι θα είμαστε, σαν ένα λουλούδι, και τίποτα άλλο.. Θα τραγουδήσουμε την ίδια στροφή, θα χορέψουμε στον ίδιο ρυθμό. Θα ακούσουμε σαν ένα αυτί, σαν ένα αυτί και τίποτα άλλο. Το όνομά σου είναι Ρόζα και εγώ είμαι Ελπίδα, αλλά θα ξεχάσεις το όνομά σου, γιατί θα είμαστε ένας χορός. Η χειρονομία σου είναι γραμμένη στην ψυχή μου.. Η χειρονομία σου είναι γραμμένη στην ψυχή μου και το μόνο που θέλω να γράψω για σένα; Το έγραψες μόνος σου, το διάβασα τόσο μόνος που σε αυτό με κρατάω μακριά από σένα. Είμαι και θα είμαι πάντα σε αυτό. ότι αν και όλα όσα βλέπω σε σας δεν μου ταιριάζουν, Πιστεύω σε τόσο καλό που δεν καταλαβαίνω, παίρνοντας ήδη την πίστη ως προϋπόθεση. Δεν γεννήθηκα παρά για να σε αγαπήσω, η ψυχή μου σε έκοψε στο δικό της μέτρο, από τη συνήθεια της ίδιας της ψυχής σε αγαπώ, όλα όσα έχω, το ομολογώ, σου τα χρωστάω, για σένα γεννήθηκα, για σένα έχω τη ζωή, για σένα πρέπει να πεθάνω και για σένα πεθάνω.

Η τελευταία αγάπη πέρα από το θάνατο. Τα μάτια μου θα κλείσουν την τελευταία Σκιά που η λευκή μέρα θα με πάρει, Και αυτή η ψυχή μου, Ώρα, μπορεί να εκτονώσει την αγωνία της για κολακεία, αλλά δεν θα φύγει από την άλλη πλευρά της ακτής, όπου έκαιγε: η φλόγα μου μπορεί να κολυμπήσει στο κρύο νερό και να χάσει το σεβασμό του αυστηρού νόμου.. Ψυχή, για την οποία ένας Θεός ήταν μια φυλακή, Φλέβες, που έδωσαν χιούμορ σε τόση φωτιά, Μυελοί, που έκαψαν ένδοξα, θα αφήσει το σώμα του, όχι τις φροντίδες του. Θα είναι στάχτη, αλλά θα έχει νόημα.. Γυναίκα, θα ήμουν το παιδί σου, για να πιω το γάλα από το στήθος σου σαν από πηγή, για να σε κοιτάξω και να σε νιώσω στο πλευρό μου και να σε έχω στο χρυσό γέλιο και την κρυστάλλινη φωνή σου.. Να σε νιώσω στις φλέβες μου σαν θεό στα ποτάμια και να σε προσκυνήσω στα θλιμμένα κόκαλα της σκόνης και του ασβέστη, γιατί η ύπαρξή σου θα περάσει χωρίς πόνο δίπλα μου και θα βγει στο στίχο - καθαρισμένο από κάθε κακό. Πώς θα μπορούσα να ξέρω πώς να σε αγαπήσω, γυναίκα, πώς θα μπορούσα να ξέρω πώς να σε αγαπήσω, να σε αγαπήσω όπως κανείς δεν ήξερε ποτέ! Πεθαίνεις και θα σε αγαπήσω ακόμα περισσότερο. Και σ' αγαπώ ακόμα, όλο και περισσότερο.

Σκέφτομαι ότι θα φτάσετε διαφορετικοί, όχι πιο όμορφοι, όχι πιο δυνατοί, όχι πιο υπάκουοι, όχι πιο συνετοί. Μόνο που θα φτάσεις διαφορετικά, λες και αυτή η εποχή που δεν με βλέπεις με εξέπληξε κι εσύ, ίσως επειδή ξέρεις πώς σε σκέφτομαι και σε απαριθμώ τελικά, η νοσταλγία υπάρχει ακόμα κι αν δεν κλαίμε στις πλατφόρμες φαντασμάτων, ούτε στα μαξιλάρια κανδόρνι κάτω από τον αδιαφανή ουρανό. Είμαι νοσταλγική, η νοσταλγία σου και επειδή με ενοχλεί που είναι νοσταλγική, το πρόσωπό σου είναι avant-garde, ίσως έρχεται πρώτο γιατί το ζωγραφίζω στους τοίχους

Θέλω να καβαλήσω το σώμα σου και να συγχωνευθώ με τη σιλουέτα σου. Θέλω να τον καβαλήσω με αργό ρυθμό που μόνο η ψυχή σου μπορεί να με νιώσει. Να αναπνέω το πλούσιο άρωμα του δέρματός σου που τρέμει από ένα τρυφερό χάδι του ευλογημένου μου χεριού. Να πλέω στην κοιλιά σου με τα σαρκικά υγρά, που σαν θερμές πηγές περιμένουν με τρελλή ανυπομονησία να αιχμαλωτιστούν.. Με ένα φιλί από το στόμα μου. Σου σπάω ένα βογκητό, ένα αναστεναγμό, μια αναπνοή και απαλά στο αυτί σου.. Για να σου πω πόσο σ' αγαπώ. Το φλογερό βλέμμα σου, το αιλουροειδές σου βάδισμα, τα χέρια σου σαν ζεστά τριαντάφυλλα, η καρδιά σου της νύχτας και του καλοκαιριού, βγαίνει από το ησυχαστήριό της, η πηγή της ζοφερής αϋπνίας, της ψευδαίσθησης, του παραληρήματος των ασυνείδητων φτερών, για να γίνει η εύφορη γη της άνοιξης και το πεπρωμένο των ανώνυμων πλοίων μου, των σκοτεινών ιστιοφόρων που υψώνονται απαλά και αργά μέσα από την αιώνια πληγή της αβύσσου σου. Και ντύνομαι με καταιγίδες μεθυσμένος από όνειρα προσκυνητών για να κατακτήσω τις υπερήφανες γωνιές σου με τα θερμοκήπια μου τυλιγμένα με γλυκά τσαμπιά για να πλησιάσω και να κάνω δικές μου τις δολοφόνες σου για να είμαι μαζί σου νύχια και σάρκα σε αυτή την τέλεια νύχτα, σε αυτή την στοιχειωμένη οφθαλμαπάτη, των τσιτσιών και των υγρών γεννήσεων, από απαλά χέρια και αγκαλιές στο γκρεμό, που βυθίζονται και θάβονται παθιασμένα από τις ρίζες στην πτυχή που γεμίζει το κενό των νεκρών σου απουσιών, του κρεβατιού σου που είναι ήδη δικό μου.

Σιγά σιγά, ανάμεσα στην αφύπνιση και τον ύπνο, προσπαθώ να μην σκέφτομαι την επιθυμία μου και την δυστυχία μου, αλλά η επαφή του χεριού σου στο δέρμα μου πέφτει, πέφτει σε μια μονομαχία που δεν θέλω να σκεφτώ, αλλά η ψυχή μου σε ψάχνει, οι σκέψεις μου με καταβροχθίζουν, πώς να σε αγγίξω ξανά; Το δέρμα μου είναι καυλωμένο και ο λαιμός μου νευρικός, θυμάμαι εκείνη την αρχή όταν ένιωσα ότι ήσουν για μένα για ένα δευτερόλεπτο Καταραίνω αυτή τη στιγμή γιατί θέλω να διαρκέσει για πάντα.

Όχι. Είναι πολύ, πολύ πιο σοβαρό. Όταν λέω όλες τις συνωμοσίες εννοώ ότι εκτός από αυτόν τον γλυκό κατακλυσμό, ξαναγράφετε και την παιδική μου ηλικία, αυτή την ηλικία όπου λένε ενήλικα και σοβαρά πράγματα και οι σοβαροί ενήλικες τα γιορτάζουν, και εσύ, από την άλλη πλευρά, ξέρεις ότι δεν λειτουργεί. Εννοώ ότι ξαναγράφεις την εφηβεία μου, εκείνη την εποχή που ήμουν ένας γέροντας γεμάτος αμφιβολίες, και εσύ ξέρεις πώς να βγάλεις από αυτό το άδειο έδαφος, το σπόρο της χαράς μου και να τον ποτίσεις κοιτάζοντάς τον. Εννοώ ότι κουνάς τη νεολαία μου, αυτή την κανάτα που κανείς δεν έχει πάρει ποτέ στα χέρια του, αυτή τη σκιά που κανείς δεν έχει πάρει ποτέ στη σκιά του, και εσύ, από την άλλη πλευρά, ξέρεις πώς να την κουνάς μέχρι να αρχίσουν να πέφτουν τα ξερά φύλλα και το πλαίσιο της αλήθειας μου να σβήσει. Αφήστε τον χωρίς ικανότητες. Εννοώ ότι καλωσορίζετε την ωριμότητά μου, αυτό το μείγμα έκπληξης και εμπειρίας, αυτό το παράξενο περιορισμό της αγωνίας και του χιονιού, αυτό το κερί που φωτίζει το θάνατο, αυτό το γκρεμό της φτωχής ζωής. Βλέπεις, είναι πιο σοβαρό, Πολύ, πολύ πιο σοβαρό, Γιατί με αυτά τα λόγια και άλλα, θέλω να σου πω ότι δεν είσαι τόσο μόνη, το αγαπητό κορίτσι που είσαι, αλλά και οι υπέροχες ή προσεκτικές γυναίκες που αγάπησα ή αγαπώ.

Είμαι πάντα έτοιμος για μια νέα περιπέτεια και παρόλο που μπορεί να φαίνομαι ντροπαλός στην αρχή, έχω έναν ζωντανό εσωτερικό κόσμο γεμάτο εκπλήξεις. Είμαι σαν ένα βιβλίο ανοιχτό για να ανακαλύψεις, με συναρπαστικά κεφάλαια και αξέχαστες στιγμές να μοιραστείς.. Και παρόλο που μερικές φορές φαίνομαι επιφυλακτικός, στην πραγματικότητα είμαι ένα κουτί εκπλήξεων έτοιμο να εκπλήξει όποιον τολμά να μπει στο σύμπαν μου. Έτσι, αν ποτέ με δείτε εκεί, με το άτακτο χαμόγελό μου και τα περίεργα μάτια μου, πλησιάστε και αφήστε τον εαυτό σας να παρασυρθεί από τη μαγεία του άγνωστου.

Μου αρέσει να κάνω στριπτιζέ, να χαϊδεύω και να χαϊδεύω τα βυζιά μου, με κάνει να νιώθω πολύ σέξι! Λατρεύω τις οικογενειακ