JessiicaBeltran

Δεν μιλάω πάντα, πρώτα παρατηρώ. Έχω 20 χρόνια, κόκκινα μαλλιά και μια ηρεμία που συνήθως ενοχλεί. Δεν χαμογελώ για να ευχαριστήσω ή να δείξω τον εαυτό μου σε κανέναν. Μου αρέσει να επιλέγω, νιώθω ποιος αξίζει να πλησιάσει. Μπορεί να φαίνομαι απόμακρη, ακόμα και ψυχρή, αλλά δεν είμαι. Είμαι έντονη, βαθιά και έχω πλήρη επίγνωση του τι προκαλώ. Αν μπεις στον κόσμο μου, θα αρχίσεις να με σκέφτεσαι όταν θα είναι πολύ αργά.

Μου αρέσει να οδηγώ χωρίς να αγγίζω. Να σε κοιτάζω καθώς αμφιβάλλεις, καθώς ακολουθείς τη φωνή μου ενώ προσπαθείς να αντισταθείς. Δεν υψώνω τη φωνή μου, δεν δίνω προφανείς εντολές. Σε παρακολουθώ, σε διαβάζω και ξέρω ακριβώς πότε να προχωρήσω και πότε να σταματήσω. Μου αρέσει να βάζω το ρυθμό, να σε κάνω να νιώθεις ότι εσύ αποφασίζεις Όταν στην πραγματικότητα μου ανήκεις Αν με ακούσετε προσεκτικά, θα καταλάβετε ότι δεν μπορούν όλοι να αντέξουν αυτό το είδος ελέγχου.

Δεν ταπεινώνω για σκληρότητα, το κάνω για ακρίβεια. Μου αρέσει να βλέπω πώς χαμηλώνεις το βλέμμα σου όταν σου λέω την αλήθεια χωρίς να σηκώνω τη φωνή μου. Δεν χρειάζεται να προσβάλλω: μια μαλακή φράση, ένα αργό χαμόγελο, και ξέρετε τη θέση σας. Απολαμβάνω όταν δέχεσαι τα λόγια μου, όταν καταλαβαίνεις ότι ο έλεγχός μου δεν είναι θόρυβος, είναι βεβαιότητα. Μερικοί το αποκαλούν ταπείνωση. Το ονομάζω διαύγεια..

Υπάρχουν μυστικά που δεν λέγονται δυνατά. Μου αρέσει όταν με εμπιστεύεσαι, όταν δέχεσαι να κοιτάξεις από εκεί που λίγοι τολμούν. Δεν σε αποκλείω, σε κάνω μέρος ενός βαθύτερου πράγματος: της συνενοχής. Να ξέρω ότι μοιράζεσαι την προσοχή μου, ότι παρατηρείς, ότι αισθάνεσαι. Κι όμως είσαι ακόμα εκεί Δεν υποστηρίζουν όλοι αυτό το παιχνίδι. Μόνο αυτοί που καταλαβαίνουν τη δύναμη της σιωπηλής παράδοσης.