HadeDanny

Είμαστε δύο απλές, αλλά απίστευτα συναρπαστικές γυναίκες. Τα γούστα μας μπορεί να είναι ασυνήθιστα, αλλά η ενέργειά μας είναι απαράμιλλη. Προχωράμε χωρίς να ζητάμε άδεια, αφήνοντας το αποτύπωμά μας χωρίς καν να το συνειδητοποιούμε. Έχουμε όνειρα και στόχους, όπως όλοι, ακόμα κι αν μερικές φορές φαίνονται πολύ φιλόδοξοι ή περίεργοι για να ταιριάξουν με τις προσδοκίες των άλλων. Παρόλα αυτά, εμμένουμε, αληθινοί στον εαυτό μας.

Γελάμε με την καρδιά μας, σκεφτόμαστε βαθιά, κάνουμε λάθη και μαθαίνουμε χωρίς φόβο. Δεν επιδιώκουμε να γίνουμε κατανοητοί από όλους, μόνο να είμαστε αληθινοί, ελεύθεροι και αυθεντικοί. Και αυτό είναι ίσως το πιο συναρπαστικό: όχι η τελειότητα, αλλά η αλήθεια που μας κινεί.

Μας αρέσουν οι μεγάλες νύχτες, οι συζητήσεις που ξεκινούν από το πουθενά, οι αυθόρμητες αποφάσεις που παίρνουμε με ένα χαμόγελο. Είμαστε μια περιορισμένη φωτιά: ξέρουμε πότε να κάψουμε και πότε να περιμένουμε. Έχουμε όνειρα και στόχους όπως όλοι, αλλά τα δικά μας είναι γεμάτα δίψα, επείγον χαρακτήρα, την ανάγκη να προχωράμε πάντα παραπέρα, ακόμα και αν το έδαφος τρέμει. Δεν ζητάμε άδεια, δεν απελευθερώνουμε την ενέργειά μας για να συμμορφωθούμε.

Γελάμε ειλικρινά, κοιτάμε ευθεία μπροστά μας, αφήνουμε ερωτήματα και βλέμματα γεμάτα νόημα να αιωρούνται. Υπάρχει κάτι μέσα μας που ταυτόχρονα αναστατώνει και προσελκύει, όπως η θερμότητα πριν από την καταιγίδα. Και αν είμαστε παθιασμένοι, δεν είναι για να προκαλέσουμε, είναι επειδή είμαστε ζωντανοί, ξύπνιοι, και δεν ξέρουμε πώς, ούτε θέλουμε, να ζήσουμε στα μισά.

Έχουμε παράξενα γούστα, αόρατες ουλές και βαριές σιωπές. Περπατάμε μαζί σαν να μοιραζόμαστε ένα μυστικό, σαν να ήξερε ο κόσμος ότι ανάμεσά μας υπάρχει κάτι άυλο, αλλά απτό, έντονο, ηλεκτρικό. Οι νύχτες μας ανήκουν. Οι λέξεις πνίγονται, τα βλέμματα παραμένουν για περισσότερο από όσο χρειάζεται, και ο αέρας γίνεται βαρύς, σχεδόν αφόρητος. Ό,τι καίγεται δεν χρειάζεται να το δείξουμε.