GabyMorello

Να σε βλέπω να γελάς να σε αγγίζω με τα χέρια μου να ζω μαζί σου μια μέρα ένα χρόνο τρεις βδομάδες να μοιράζομαι τη σοβαρή ζωή τη γλυκιά ζωή μαζί σου να σε βρίσκω στο κρεβάτι να σε ντύνω στο δωμάτιο να μυρίζω το αλκοόλ να καπνίζω να ιδρώνω το καλοκαίρι ή στην αγάπη να κλείνω τα μάτια σου αποσπασμένα.

Φεγγάρια, ελεφαντόδοντα, όργανα, τριαντάφυλλα, λάμπες και η γραμμή του Ντύρερ, τα εννέα ψηφία και το μεταβαλλόμενο μηδέν, πρέπει να προσποιηθώ ότι αυτά τα πράγματα υπάρχουν. Πρέπει να προσποιηθώ πως ήταν κάποτε η Περσέπολη και η Ρώμη και πως μια λεπτή άμμος μέτρησε την τύχη της ακρόπολης που οι αιώνες του σιδήρου κατέστρεψαν. Πρέπει να προσποιηθώ τα όπλα και την πυρά του επικού και τις βαριές θάλασσες που κατατρώνε τους στύλους της γης. Πρέπει να προσποιηθώ ότι υπάρχουν άλλοι. Είναι ένα ψέμα. Μόνο εσύ είσαι.. Εσύ, κακοτυχία μου και ευτυχία μου, ανεξάντλητη και αγνή.

Τα χέρια σου είναι το χάδι μου, οι καθημερινές μου συμφωνίες, σε αγαπώ γιατί τα χέρια σου εργάζονται για τη δικαιοσύνη. Αν σε αγαπώ, είναι επειδή είσαι η αγάπη μου, ο συνένοχος μου και τα πάντα και στο δρόμο, δίπλα δίπλα, είμαστε πολύ περισσότεροι από δύο. Τα μάτια σου είναι το ξόρκι μου ενάντια στις κακές μέρες, σε αγαπώ για το βλέμμα σου που βλέπει και σπέρνει το μέλλον. Το στόμα σου που είναι δικό σου και δικό μου, το στόμα σου δεν κάνει λάθη, σε αγαπώ γιατί το στόμα σου ξέρει να φωνάζει την εξέγερση.

Ήμουν ήδη αποχαιρετώντας.. και παλλόμενη, κοντά στα χείλη μου, τα κόκκινα χείλη σου, «Αύριο», ψιθύρισες· σε κοίταξα στα μάτια για μια στιγμή και έκλεισες τα μάτια σου χωρίς να σκεφτείς και σου έδωσα το πρώτο φιλί: σήκωσα το μέτωπο, φωτισμένος από τη βέβαιη ευτυχία μου. Βγήκα στον δρόμο ενθουσιασμένος, ενώ εσύ έσκυβες στην πόρτα, κοιτάζοντάς με, ακτινοβολώντας και χαμογελώντας. Γύρισα πίσω, γλυκός και χαρούμενος, και χωρίς καν να σταματήσω να σε κοιτάζω, πήδηξα σε ένα τραμ που περνούσε με όλη του την ταχύτητα· και έμεινα εκεί να σε κοιτάζω για μια στιγμή, χαμογελώντας με όλη μου την ψυχή, και σου χαμογέλασα ακόμα περισσότερο... Και στο τραμ, σε έναν ανυπόμονο, σαρκαστικό και περίεργο άνδρα, που κοιτούσε και τους δυο μας με ειρωνεία, είπα με χαρά: «Συγχωρέστε με, κύριε, γι’ αυτή τη χαρά. ».

Δεν είναι ότι πεθαίνω από αγάπη, πεθαίνω από σένα. Πεθαίνω για σένα, αγάπη μου, για την αγάπη μου για σένα, για την επείγουσα ανάγκη μου για το δέρμα σου, για την ψυχή μου, για σένα και για το στόμα μου, και για το πόσο αφόρητος είμαι χωρίς εσένα. Πεθαίνω για σένα και για μένα, πεθαίνω και για τους δυο, για εμάς, για εκείνον, σκισμένος, σπασμένος, πεθαίνω, πεθαίνω για σένα, πεθαίνουμε.. Πεθαίνουμε στο δωμάτιό μου όπου είμαι μόνος, στο κρεβάτι μου όπου μου λείπεις, στο δρόμο όπου το χέρι μου είναι άδειο, στον κινηματογράφο και στα πάρκα, στα τραμ, στα μέρη όπου ο ώμος μου είναι συνηθισμένος στο κεφάλι σου και το χέρι μου στο χέρι σου και όπου όλα σε σένα, σε ξέρω σαν τον εαυτό μου.

Τραγουδάω αυτό που αγαπούσες, ζωή μου, σε περίπτωση που πλησιάσεις και ακούσεις, ζωή μου, σε περίπτωση που θυμηθείς τον κόσμο στον οποίο ζούσες, στο σούρουπο τραγουδώ, σκιά μου. Δεν θέλω να σιωπήσω, ζωή μου.. Πώς θα με βρεις χωρίς την πιστή μου κραυγή; Τι σημάδι, τι σημάδι με δείχνει, τη ζωή μου; Είμαι η ίδια που ήταν δική σου, η ζωή μου. Ούτε αργή, ούτε ξεχασμένη, ούτε χαμένη. Έλα, ζωή μου, στο σούρουπο· έλα, ζωή μου, θυμήσου ένα τραγούδι, αν ξέρεις το τραγούδι που έμαθες, αν θυμάσαι ακόμα το όνομά μου.. Σε περιμένω χωρίς καθυστέρηση ή χρόνο. Μη φοβάσαι τη νύχτα, την ομίχλη, τη βροχή. Έλα με ή χωρίς μονοπάτι. Κάλεσέ με εκεί που είσαι, ψυχή μου, και έλα κατευθείαν σε μένα, σύντροφέ μου.

Μερικές φορές θέλω να είμαι χλιαρός για να πω, «Σε αγαπώ τρελά. » Μερικές φορές θέλω να είμαι ανόητος για να φωνάξει: «Σ 'αγαπώ τόσο πολύ! » Μερικές φορές θέλω να είμαι ένα παιδί για να κλαίει αγκαλιά στο στήθος σας. Μερικές φορές θέλω να είμαι νεκρός για να νιώσω, κάτω από την υγρή γη των χυμών μου, ότι ένα λουλούδι μεγαλώνει μέσα μου, σπάζοντας το στήθος μου, ένα λουλούδι, και να πω: Αυτό το λουλούδι, για σένα.

Είσαι ο ήλιος μου, το φεγγάρι μου, το αστέρι που με καθοδηγεί, ο λόγος της ηρεμίας μου και της αναμονής μου, στα μάτια σου βρίσκω όλα όσα ψάχνω, στο γέλιο σου βρίσκω ένα βαθύ καταφύγιο. Κάθε μέρα μαζί σου είναι ένα όνειρο, η αγάπη μου για σένα δεν γνωρίζει φράγματα ή πόρτες, σε κουβαλάω στην ψυχή μου, σε κάθε σκέψη, σε κάθε χτύπο της καρδιάς, σε κάθε συναίσθημα.