CutieB

Το όνομά μου είναι Μπάμπι, και συλλέγω ομορφιά. Όχι γραμματόσημα ή καρτ ποστάλ, αλλά στιγμές. Μου αρέσει πολύ να τραβάω όμορφες φωτογραφίες. Όχι απλά πατώντας ένα κουμπί, αλλά πιάνοντας το φως - το απαλό, σαν μέλι φως που πέφτει στο περβάζι του παραθύρου το πρωί και κάνει ακόμα και ένα συνηθισμένο φλιτζάνι να μοιάζει με θησαυρό. Όταν κρατάω τη φωτογραφική μηχανή, μου φαίνεται ότι διατηρώ μικρά κομμάτια αέρα. Άλλοτε είναι η σκιά μιας κουρτίνας, άλλοτε η σκόνη στο φως του ήλιου, άλλοτε το χαμόγελό μου σε έναν παλιό καθρέφτη με ελαφρώς φθαρμένα ασημένια γυαλιά..
Μου αρέσει να ντύνομαι, ακόμα και αν δεν πηγαίνω πουθενά. Ανοίγω την ντουλάπα μου και είναι σαν ένα παραμυθένιο κατάστημα: φορέματα από ελαφρύ σιφόν, δαντέλες, κορδέλες που μπορούν να δεθούν σε φιόγκους. Φοράω μια μακριά φούστα, ένα κολιέ, και φαντάζομαι ότι είναι το 1910 και γράφω ένα γράμμα με ένα στυλό. Λατρεύω τον τρόπο με τον οποίο το ύφασμα θορυβεί απαλά καθώς γυρίζω. Σε αυτές τις στιγμές, νιώθω ελαφριά σαν πικραλίδα.

Έχω μια ιδιαίτερη αγάπη για τα αντίκες κοσμήματα. Μικρές καρφίτσες με ντελικάτα σχέδια, δαχτυλίδια με ομιχλώδεις πέτρες, σκουλαρίκια που μοιάζουν με σταγόνες δροσιάς. Πάντα αναρωτιέμαι: ποιος τα φορούσε πριν από μένα; Τίνος τα μυστικά άκουσαν; Όταν καρφώνω μια παλιά καρφίτσα στο φόρεμά μου, μου φαίνεται ότι είμαι φίλος με το παρελθόν.

Και επίσης λατρεύω τις λάμπες. Όχι τα μοντέρνα φωτεινά, αλλά αυτά που λάμπουν με ένα ζεστό χρυσό φως. Έχω ένα - με μια σκιά κρέμας και ένα λεπτό πόδι, λίγο φθαρμένο, αλλά πολύ ευγενές. Το βράδυ σβήνω το φως και το αφήνω μόνο του. Το δωμάτιο γίνεται αμέσως μαλακό, σαν να τυλίγεται σε μια κουβέρτα κασμίρι. Κάθομαι στο πάτωμα, απλώνω παλιές καρτ ποστάλ, διακοσμητικά, κορδέλες - και τραβάω φωτογραφίες. Το φως πέφτει πάνω τους τόσο απαλά που φαίνεται σαν να επιβραδύνει ο χρόνος.

Μου λένε ότι ζω στον δικό μου μικρό κόσμο. Ίσως. Αλλά αυτός ο κόσμος μυρίζει πάντα λίγο σαν σκόνη από παλιά βιβλία και λίγο σαν άρωμα με μια νότα βανίλιας. Πάντα παίζει απαλή μουσική και πάντα υπάρχει χώρος για την ομορφιά.

Είμαι απλά ένας άνθρωπος που ξέρει πώς να παρατηρεί το φως. Αλλά ξέρω ένα πράγμα σίγουρα: όσο υπάρχει τρυφερότητα, δαντέλα και ζεστά φώτα, θα είμαι ευτυχισμένη.