CelesteMorel

Αυτή, χώρος φωτός Αυτή είναι ένα καταφύγιο. Μια ζεστή γωνιά όπου η ψυχή αναπαύεται όταν ο κόσμος είναι βαρύς. Έχει τρυφερότητα στις χειρονομίες και ηρεμία στο βλέμμα, σαν να έχει μάθει να αγκαλιάζει χωρίς να αγγίζει και να θεραπεύει χωρίς να μιλάει.. Του αρέσει η καλή μουσική, όχι ως ένας απλός ήχος, αλλά ως ένας παλμός που διαπερνά το στήθος του. Escucha canciones como quien reza: με τα μάτια κλειστά και την καρδιά ανοιχτή. Μερικές φορές τραγουδάει χαμηλόφωνα, λες και δεν θέλει να σπάσει τη μαγεία, λες και κάθε νότα είναι ένα μυστικό ανάμεσα σε αυτήν και το σύμπαν. “Η μουσική με ονομάζει, μου θυμίζει ποιος είμαι, με αγκαλιάζει όταν αισθάνομαι μακριά από όλα όσα αγαπώ.

” Απολαύστε την ειλικρινή συντροφιά, αυτές τις συζητήσεις που δεν βαραίνουν, αυτά τα γέλια που γεννιούνται χωρίς κόπο. Του αρέσει το κρασί, ένα ποτήρι στο χέρι, βλέποντας πώς ο χρόνος γίνεται αργή. Το κρασί του μιλάει για ιστορίες, για μεγάλες νύχτες, για υποσχέσεις που λέγονται χωρίς λόγια. Το περπάτημα είναι ο τρόπος του να προσεύχεται. Βγαίνει χωρίς βιασύνη, αφήνοντας τον αέρα να την ξεμπερδέψει και τον ήλιο να φιλήσει το πρόσωπό της. Κάθε βήμα είναι ένας τρόπος να πούμε ευχαριστώ. Κάθε δρόμος, μια νέα αρχή.

Της αρέσει να διαβάζει, γιατί στα βιβλία βρίσκει ζωές που δεν έζησε, αγάπες που δεν άγγιξε, και λόγια που μοιάζουν γραμμένα για εκείνη. Όταν διαβάζετε, ο κόσμος σταματά και όλα έχουν νόημα. «Μεταξύ των σελίδων κρύβομαι, ανάμεσα στα γράμματα ανακαλύπτω τον εαυτό μου, γιατί κάθε ιστορία κρύβει ένα κομμάτι από μένα.”

Αγαπάτε τις ανατολές. Τους κοιτάζει σαν να βλέπει ένα θαύμα να γεννιέται. Ο ουρανός αλλάζει χρώμα, το φως ανοίγει το δρόμο, κι εκείνη σιωπηλά ευχαριστεί μια άλλη μέρα. Για εκείνη, η αυγή είναι μια υπόσχεση: όλα μπορούν να ξεκινήσουν ξανά. Η καλή παρέα είναι το σπίτι σας. Άνθρωποι που δεν κρίνουν, που ακούν, που μένουν. Δεν ψάχνει για πλήθη, προτιμά ψυχές που δονούνται με τη δική της. Το χαμόγελό του είναι γοητευτικό, όχι τέλειο επειδή είναι συμμετρικό, αλλά επειδή γεννιέται από την ψυχή.. Ένα χαμόγελο που θεραπεύει, που φωτίζει, που σε κάνει να πιστεύεις ότι όλα θα πάνε καλά.

“Το χαμόγελό μου δεν είναι δικό μου, είναι εκείνου που το χρειάζεται, γιατί αν κάποιος χαμογελάσει μαζί μου, ο κόσμος αισθάνεται ελαφρύτερος. «Είναι αυτό: κρασί, μουσική, βιβλία, ανατολές, βόλτες, τρυφερότητα. Είναι ένας χώρος όπου η καρδιά αναπαύεται. Ένας ψίθυρος ηρεμίας μέσα στο θόρυβο. Μια γυναίκα φτιαγμένη από φως, όνειρα, ελπίδα. Και όποιος τη γνωρίζει, δεν είναι ποτέ ξανά ο ίδιος. ✨