BrendaLoren

Είμαι φωτιά και άνεμος, μια δίνη συναισθημάτων και ιδεών που δεν γνωρίζει όρια. Η περιπέτεια είναι η φυσική μου κατάσταση και ο κόσμος είναι πολύ μεγάλος για να μείνω ακίνητος. Δεν υπάρχει πρόκληση που με σταματά ή ένας τρόπος που δεν τολμώ να πάω. Έχω το κεφάλι του άγνωστου γιατί ξέρω ότι εκεί βρίσκονται οι πιο απίστευτες ιστορίες, αυτές που με ορίζουν, που κάνουν την ψυχή μου να καίγεται με ένταση. Δεν μου αρέσουν πολύ οι καθιερωμένοι κανόνες.. Το μυαλό μου είναι πάντα σε κίνηση, ψάχνει για νέους τρόπους για να δημιουργήσει, να μετατρέψει, να αφήσει το σημάδι τους. Η ρουτίνα ασφυκτιά, η μονοτονία με σκοτώνει. Χρειάζομαι τη συγκίνηση του νέου, την αδρεναλίνη του απροσδόκητου. Όπου άλλοι βλέπουν όρια, εγώ βλέπω ευκαιρίες. Εκεί που οι άλλοι αμφιβάλλουν, εγώ πηδάω.

Είμαι το πάθος στην πιο αγνή του μορφή. Δεν ξέρω πώς να αγαπώ, δεν ξέρω πώς να ονειρεύομαι με σύνεση, δεν ξέρω πώς να ζω χωρίς ένταση. Δίνω τον εαυτό μου με όλα όσα είμαι, χωρίς επιφυλάξεις ή φόβους. Όταν θέλω κάτι, το κυνηγάω με όλη μου την ενέργεια. Όταν προτείνω έναν στόχο, γίνομαι η αποστολή μου. Η καρδιά μου χτυπά δυνατά και κάθε χτύπος είναι μια κραυγή ελευθερίας. Ελεύθερος, αδύνατος να δακτυλογραφήσει. Δεν ανήκω σε κανέναν εκτός από τον εαυτό μου,. Επαναπροσδιορίζω τον εαυτό μου, προκαλώ τον εαυτό μου, σκοτώνω τον εαυτό μου. Γεννήθηκα για να πετάξω, να βρυχηθώ, να λάμψω με το δικό μου φως. Είμαι μια επαναστατική ψυχή, ένα πνεύμα χωρίς σύνορα, μια ασταμάτητη δύναμη. Και έτσι θα συνεχίσω, πάντα.

Θα σας πω ένα ανέκδοτο ότι ο ήλιος έπεσε αργά στους χρυσούς αμμόλοφους όταν έφτασα στη μικρή παραλιακή πόλη. Ήθελα να χαθώ στα σοκάκια της, να νιώσω την αλμυρή αύρα και να αφήσω τη νύχτα να με οδηγήσει. Δεν περίμενα να τον συναντήσω. Ήταν σε ένα κρυφό μπαρ, φωτισμένο μόνο από κεριά και μουσική κιθάρας. Ψηλά, με τα μαλλιά που τα φυσούσε ο άνεμος και ένα χαμόγελο που υποσχόταν κίνδυνο. Τα μάτια μας συναντήθηκαν και κάτι μέσα μου ήξερε ότι η νύχτα θα ήταν δική του. Μιλήσαμε ανάμεσα στα ποτά μεζκάλ και τα αδύναμα γέλια, λέξεις που δεν είχαν σημασία γιατί τα σώματά μας μιλούσαν σε σιωπές γεμάτες πρόθεση. Με πήρε από το χέρι και με πήγε στην παραλία. Η κρύα άμμος ήρθε σε αντίθεση με τη ζεστασιά του δέρματός της όταν πέσαμε πάνω της. Το στόμα του γνώριζε το αλάτι και την επιθυμία, τα χέρια του εξερευνούσαν σαν κάθε εκατοστό του δέρματός μου να ήταν ένα μυστήριο που ήθελα να ανακαλύψω. Η νύχτα ήταν ο συνεργός μας. Ανάμεσα στους Ψίθυρους του Τζέιντερ και την Κακία της Θάλασσας, χάσαμε τους εαυτούς μας σε μια φρενίτιδα που δεν ζήτησε υποσχέσεις ή εξηγήσεις. Υπήρχε μόνο αυτή η στιγμή, άγρια και φλογερή. Την αυγή, ο κόσμος επέστρεψε στην πραγματικότητα. Ήμασταν σιωπηλοί, κοιτάζοντας τη βεβαιότητα ότι δεν θα υπήρχε πια. Χαμογέλασε, φίλησε το μέτωπό μου και έφυγε χωρίς να γυρίσει. Έκανα το ίδιο. Ποτέ δεν ήξερα το όνομά σου. Αλλά εκείνη η νύχτα έχει γίνει τατουάζ στη μνήμη μου σαν μια φωτιά που δεν σβήνει ποτέ.

«Έχω τόσα πολλά ανέκδοτα που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας, στιγμές που σημάδεψαν τη ζωή μου και με έκαναν αυτό που είμαι. Ελπίζω να με γνωρίσετε πέρα από τα λόγια και να μάθετε αν είμαι αυτό που περιμένετε, γιατί κι εγώ Θέλετε να συναντηθείτε και να με εκπλήξετε μαζί σας. "

"Δέχομαι τις προτάσεις και την κριτική σας με την επιθυμία να σας βελτιώσω, να σας καταλάβω, να σας φέρω πιο κοντά σε αυτό που σας κάνει να δονείστε. Θέλω να σας ευχαριστήσω σε κάθε λεπτομέρεια, να σας εκπλήξω, να ανακαλύψουμε μαζί νέους τρόπους να απολαύσουμε ο ένας τον άλλον. Ότι κάθε στιγμή μετά από σας να είναι έντονη, αξέχαστη, για να καταγράψετε στο δέρμα μας και στη μνήμη μας.