BetzabethMiller

Γεια σας, καλώς ήρθατε στο προσωπικό μου χώρο Θα ανεβάζω μοναδικές φωτογραφίες σε αυτό Ελπίζω να τις απολαύσετε και να μην ξεχάσετε να μου αρέσουν

Με αυτό το μοναδικό χέρι, ρίχνω τον εαυτό μου να σε αγαπά από μακριά. Κείτοντας κάτω από το παλιό παράθυρο, περιμένω να κρυώσει ο ιδρώτας, κοιτάζω τον λαβύρινθο των χεριών μου. Έχω ένα τετράγωνο ουρανού που δεν θα φτάσω ποτέ. Αλλά πρέπει να είμαστε πιο αντικειμενικοί, να ξεχνάμε τις ανησυχίες, τις απογοητεύσεις, την άχρηστη επιθυμία για στίχους που μαρτυρούν τη ζωή..

Σκέπασέ με στο σώμα σου, αγαπημένη μου. Τυλίξτε με κολακεία, αν ξυπνήσω το πρωί με την αβέβαιη λάμψη, η οποία εκπλήσσει καλύπτοντας την αγωνία μου. Ανασκολοπίζω τα χείλη μου με μέλι, μυρίζοντας μυρτιές και γαρίφαλα, αυτός ο ενθουσιασμός στάζει στο στόμα σου. Και συγχωνεύοντας τις θλίψεις και τους πόνους σε έναν ελεύθερο συνδυασμό αγάπης, ας απολαύσουμε την ευχαρίστηση στον σπασμό.

Όταν σήκωσα τις κόκκινες μυρωδιές σου σαν τριαντάφυλλο, το πρόσωπό σου ήταν γελοίο, τα μαύρα μάτια σου ήταν μαύρα και μαλακά, το άρωμα του σώματός σου άναψε. Και πάνω από την τρέλα της καλοκαιρινής στιγμής τα ζεστά μαλλιά σου τυφλώσανε τα μάτια σου. Ένα μπουρμπουάρ της ενοχλητικότητας έσκισε το χείλος σου και έδειξες τα λαμπερά σου κινέζικα δόντια..

Ω, γλυκιά μου, πιο ατελείωτη αυτή η γλυκύτητα, σαρκικός έρωτας ανάμεσα στις σκιές: από άλλες μέρες αναδύεσαι γεμίζοντας με βαριά γύρη το φλιτζάνι σου, με χαρά. Από την γεμάτη νύχτα των αγανάκτητων, νύχτα σαν κρασί, φυγάς, σκουριασμένη μοβ νύχτα, έπεσα σε σένα σαν τραυματισμένος πύργος, και ανάμεσα στα φτωχά φύλλα, το αστέρι σου, παλμούσε εναντίον μου, καίγοντας τον ουρανό..

Τα τριαντάφυλλα πάλλονταν πάνω από τα στήθη σου σκληρά Σαν μια χλωρίδα λευκού καμπρίκ που τα χέρια σου ήταν ζεστά ροζ γεμάτα, τα κορδόνια δελεάζονταν με κρέατα συνέντευξης Τι ειλικρινής πόθος στις τοξωτές μπούκλες σου κόκκινες! Ω, τα μάγουλά σας, ματ σαν γιασεμιά, κάτω από τη μαύρη φλόγα των βαθιών μεγάλων ματιών για το ζεστό πάθος των τριαντάφυλλων καρμίνης!

Τρέμεις και τα τρελά μαλλιά σου απλώνονται σαν γάντζοι σκιάς στη ζουμερή σάρκα σου. Τα χέρια μου, φωτιές από πέντε φλόγες, γλείφουν το μάρμαρο του σώματός σου μέχρι να γίνει ροζ. Απλωμένη στα πόδια μου σαν λευκό χαλί τρέμεις. Με τους τρόμους σας εκφράζω στίχους αγωνίας. Το χείλος σας είναι ένα ίχνος αίματος προς σπασμό. Είσαι πηγή πυρετού ανάμεσα στις σκιές.

Το στόμα μου είναι χαραγμένο σαν σφραγίδα στο στόμα σου και στις αρρώστιες του ζεστού σου στήθους η μαθητής μου, ένα φιαλίδιο ζάλη, είναι κολλημένη. Γονάτισε μέσα σου, σαν ένα νύχι της ψύχρας, θα εξαντληθώ, τα νεύρα μου σαν ροζ καπνός Θα πάνε σε σπείρες φιλιών στο κενό.

Μου λείπει το σεξ. Όλες οι πτυχές του. Όλα τα σέβη μου. Η διαστροφή είναι κατανόηση. Βάλτε το πρόσωπό σας στον κόλπο με ένα στόμα γεμάτο ασπιρίνη και ένα άγνωστο δάχτυλο στον. Και δέκα λεπτά αργότερα κάθισε σε ένα ταξί σαν να μην ήταν τίποτα, με τα πόδια σταυρωμένα.

Ήμουν με έναν νεαρό άνδρα και τελικά ήξερα τι ήταν το βίαιο ξέσπασμα, η δονητική ευκινησία, honeyed κοιλότητες στο σάρκινο κούρεμα απαλά ανοιχτό στο dehiscent άκρο, το τέλειο ελιγμό, η ακριβής πυκνότητα των χυμών που χύθηκε, το σωστό κλίση, η ακριβής θέση, και η σοφία της σιωπής, το "Η ομορφιά του γλύκου".

Παραλείψτε το περισσότερο από ό, τι παραλείπεται όταν φτάνει και ορίζει την απορία του, ανάβει στο πίσω μέρος της ημέρας σας έναν πλανήτη στη νύχτα του νοήματος. Not by hand: Δεν απολαμβάνει να πληγώνεται, από το βέλος του Μπερνίνια, ή από μανία από την απότομη, το μούσκεμα ναό (από την Αφροδίτη, το δεύτερο). Someday Lubricants or Natural means you will put between the edges with deviousness prudence, or with salivated caution that mitigate the burning of your entrance: επειδή της αγάπης και της ζήλης στα χρονικά της ιστορίας το γαμήλιο είναι κρυπτογραφημένο.

Ακούστε! Ακούς το βουητό του σώματός μου να ανταποκρίνεται βλέποντας το δέρμα σου τόσο όμορφο; Η καρδιά μου κρατάει το χρόνο.. Σε άγγιξε, εσύ με άγγιξες... Αγγίζω κάθε μέρος του σώματός σου... Έρχομαι στο βρεγμένο σπήλαιο των τριαντάφυλλων... Τρέμεις, αναστενάζεις δυνατά... Σε αγκαλιάζω από πίσω... Νιώθεις το στύσημα μου να τρίβεται στον πισινό σου... Το αρπάζεις, το σπρώχνεις, το βονούσες... Οι δύο, εκστατικοί.. Γυρνάς, με φιλάς και μου λες, "Κιόσμου, έι, γέρνε με εδώ, σκυλόχαρτο, δώσε μου σκληρό και. "

Πόσο θα ήθελα να είμαι το εσώρουχο που φιλάει τους πισινούς σου με τα νήματα του και που ταυτόχρονα χαϊδεύει τα κολπικά σου χείλη κάθε φορά που περπατάς στο δρόμο.. Σκέφτομαι, που θα σε κάνει πλούσιο αγάπη. Ενώ εγώ εδώ, που σε επιθυμώ σαν νερό στη γη, που κινείται απελπισμένος να ηρεμήσει την ξηρότητα του ξηρού και διψασμένου δέρματός σου. Θα ήθελα να είμαι αυτός που θα σε διεισδύσει βαθιά, ενώ θα γκρινιάζεις σαν άγριο ζώο με ζήλια.. Θέλω να κάνω ένα ταξίδι από την κλειτορίδα σου στα βουνά σου.. Άσε με να μπω μέσα στα όνειρά σου και να γεμίσω την απελπισμένη σου ψυχή με το καυτό μου σπέρμα..

Γεια σας γιατρός, έχω μια ασθένεια. Μπορώ να θεραπεύσω τον εαυτό μου μόνο με το φάρμακο αυτού του κοριτσιού. Είμαι σίγουρος ότι η ναυτία μου θα φύγει όταν φοράει τις κάλτσες της, αλλά θα πέσω σε κώμα αν δεν δω το στρινγκ της. Ξέρω ότι η διάθεσή μου θα ανέβει αν το φορέσει. Αυτή η όμορφη ζώνη καλτσοδέτας δεν απαιτεί ένεση, μόνο πολλή δράση με το hottie, γιατρός, δεν χρειάζομαι καμία συνταγή πια γιατί την έχω ήδη δει γυμνή.

Είσαι κοντά μου, απαγορεύεται να επιθυμείς, μέσα στο δικό μου εύρος, υπονοείς τον εαυτό σου, προσφέρεσαι με προκλητικές χειρονομίες, στα μάτια μου, στις κρυφές επιθυμίες μου.. Στην κοιμωμένη μου επιθυμία, κρυμμένη στα γονίδια, σε κοιτάζω, ζητώ το ώριμο σώμα σου σαν φρούτο που όταν το δαγκώνω, αφήνει το στόμα μου κόκκινο.. Σε φαντάζομαι οριζόντια στο γαλετό μου καταφύγιο και τα νύχια μου να σε χαϊδεύουν, να σχίζουν την οικειότητά σου.. Σε αγαπώ, όπως θέλεις, είσαι τέλεια.. Το σώμα σου στεναχωριέται, κλαίει με ευχαρίστηση, με αγάπη, είσαι κοντά μου, σαν ένας διεστραμμένος άγγελος νικητής ή ηττημένος, χαμογελαστός, ζητούμενος και κακός..

Ένας τυφλός άνδρας αλυσίδα τον εαυτό του στη ζωή στη μέση της μυστικής υγρασίας προσποιούμενος να είναι πλάσμα ή ίσως δαίμονας συνεργός ενός αγγέλου άπληστος και λυπημένος αιμορραγώντας μια αλυσίδα μια έντονη αγωνία μεταξύ της ασαφής και παρθένος φως μιας έκλειψης κλειστά χείλη και μάτια αλλά ανοιχτά χαμένα ανθίσει

Το δέρμα σου μαλακό σαν σατέν ύφασμα το βουρτσίζω με τις άκρες των δακτύλων μου, τα βάζω στο στόμα σου, τα βρέχεις και μπαίνουν για να σου δώσουν ευχαρίστηση. ομαλή, αργή και στη συνέχεια αυξάνω την ταχύτητα.

𝓜𝓪𝔂 𝔂𝓸𝓾 𝓭𝓻𝓮𝓪𝓶 𝓸𝓯 𝓶𝓮 𝓲𝓷 𝓽𝓱𝓮𝓼𝓮 𝔀𝓮𝓽 𝓭𝓻𝓮𝓪𝓶𝓼 𝓽𝓱𝓪𝓽 𝔂𝓸𝓾 𝔀𝓲𝓵𝓵 𝓱𝓪𝓿𝓮 𝓯𝓻𝓸𝓶 𝓷𝓸𝔀 𝓸𝓷

𝓘 𝓼𝓮𝓽𝓽𝓵𝓮𝓭 𝓷𝓮𝓪𝓽𝓵𝔂 𝓯𝓸𝓵𝓭𝓮𝓭𝓪𝓶𝓸𝓷𝓰 𝓽𝓱𝓮 𝔀𝓱𝓲𝓽𝓮 𝓬𝓵𝓸𝓽𝓱𝓮𝓼 𝓲𝓷 𝓽𝓱𝓮 𝓬𝓵𝓸𝓼𝓮𝓽𝓨𝓸𝓾 𝓽𝓸𝓸𝓴 𝓽𝓱𝓮 𝓼𝓱𝓮𝓮𝓽𝓼 𝓸𝓯𝓯 𝔂𝓸𝓾𝓻 𝓫𝓮𝓭 𝔂𝓸𝓾 𝓶𝓪𝓭𝓮 𝓶𝓮 𝓽𝓱𝓮 𝓽𝓸𝓹 𝓼𝓱𝓮𝓮𝓽

Φίλε μου, αν αυτό το τραγούδι είναι σαν τον άνεμο, όπου θέλεις να το ακούσεις, σε απαιτεί, θα είσαι πληθυντικός, γιατί το συναίσθημα το απαιτεί όταν παίρνει τους φίλους της στην ψυχή της

Δεν μπορώ να φιμώσω τη φωνή αυτού του στιγμιαίου πουλιού που εμφανίζεται στο σκοτεινό κρύσταλλο τόσο σαγηνευτικό ψιθυρίζοντας εκατό φωτιές με τα δάχτυλά μου, έλα. Ναι, στον διψασμένο μπλε καθρέφτη το αδέξιο δέρμα αρνιού μου γίνεται λιοντάρι, σκληρό νύχι που πλημμυρίζει τη ζεστή ξένη τρύπα θα σχίσει μια συλλαβή από την καρδιά σας, έλα. Άσε με να βυθιστώ στο μπαλκόνι σου, Είθε να εξορίζομαι καθημερινά ανάμεσα στα φιλιά σου που σπάνε τα αστέρια μου σε κομμάτια ήλιου Είθε να είναι το χρώμα του αίματός σου και των ονείρων σου, έλα έλα.

Μόλις είδα πόσο ελκυστική είσαι, και θα ήθελα να ξέρω αν η προσωπικότητά σου είναι πάρα πολύ.

Με αυτό το μοναδικό χέρι, ρίχνω τον εαυτό μου να σε αγαπά από μακριά. Κείτοντας κάτω από το παλιό παράθυρο, περιμένω να κρυώσει ο ιδρώτας, κοιτάζω τον λαβύρινθο των χεριών μου. Έχω ένα τετράγωνο ουρανού που δεν θα φτάσω ποτέ. Αλλά πρέπει να είμαστε πιο αντικειμενικοί, να ξεχνάμε τις ανησυχίες, τις απογοητεύσεις, την άχρηστη επιθυμία για στίχους που μαρτυρούν τη ζωή..

Δεν μπορώ να σιωπήσω τη φωνή αυτού του στιγμιαίου πτηνού που εμφανίζεται στο σκοτεινό κρύσταλλο τόσο δελεαστικό ψιθυρίζοντας εκατό φωτιές με τα δάχτυλά μου, έλα. Ναι, στο διψασμένο μπλε καθρέφτη το αδέξιο μου αρνί γίνεται λιοντάρι, σκληρό νύχια που πλημμυρίζει την ζεστή ξένη τρύπα θα σχίσει μια συλλαβή από την καρδιά σου, έλα. Άσε με να βουλιάξω στο μπαλκόνι σου.

Και, να εξοριζώ τον εαυτό μου καθημερινά ανάμεσα στα φιλάκια σου που σπάνε τα αστέρια μου σε κομμάτια ήλιου, να είναι το χρώμα του αίματος σου και των ονείρων σου, έλα έλα..

Σχεδόν την αυγή ανάμεσα στις σκιές, ο αδύναμος κεραυνός της καταιγίδας φωτίζει τη γυμνιά σου, ήταν πρόκληση, ήταν το γυμνό δέρμα σου που υποκίνησε. Η κοιμωμένη φύση να ξυπνά, απαντώντας στην καρδιά, ο χρόνος σταμάτησε ήταν ένας μουγκός μάρτυρας, της αγκαλιάς των εραστών, της ξαφνικής αγάπης, ευχάριστη, απαγορευμένη, των κοινών συναισθημάτων της συνολικής παράδοσης, ότι μόνο οι εραστές ξέρουν πώς να κρατούν μυστικά..

Γυναίκα, είσαι φρέσκο γρασίδι που μεγαλώνει στα λιβάδια και τα δάση, είσαι ένα τριαντάφυλλο που ανθίζει ακόμα και στον κρύο χειμώνα, είσαι πουλιά, είσαι ελάφι, φρέσκο γρασίδι, γλυκούς ανανάδες, είσαι όλα όσα παράγουν ευχαρίστηση και χαρά, είσαι ζωντανή φύση. Η όμορφη Πόπι και ο αιώνιος

Θέλω να είμαι ο λόγος για το χαμόγελο σου, ο καταφύγιο στην καταιγίδα, η σαφήνεια στη σκοτεινή νύχτα, η αποκάλυψη των φαντασιώσεών σου.. Θέλω να είμαι ο μυστικός σου θαυμαστής, αυτός που στην ζέστη της ημέρας ικανοποιείται με το να σε κοιτάζει και τη νύχτα ικανοποιεί τις φαντασιώσεις σου.. Θέλω να είμαι αυτός που γράφει ποιήματα στα χείλη σου και στο στόμα σου, στις έντονες επιθυμίες σου, στην υγρασία του δέρματός σου.. Θέλω να είμαι, η ήρεμη κόπωση σου, η μόνη που ξυπνά τις επιθυμίες σου και βρέχει τις επιθυμίες σου, ο κρυφός εραστής... Ο πιστός σου σύντροφος..

Γδύσε με, δέσε τη νύχτα στα μάτια μου, σήμερα θέλω να είμαι τυφλός, σήμερα θέλω να είμαι κουφός, θέλω να σε δω με τα χέρια μου, θέλω να είσαι για μένα μόνο, πιες μια ανάσα ζωής από τους μηρούς σου και βρέξε τα πάντα, και βρέξε τα πάντα. Με αποπλανείς, με απαγάγεις σε απόβλητα, σε αυτή την επίδειξη από αισχρά θαύματα, στην οποία καρφώνω το κεραυνό μου σαν Ζεύους της πορνοπάθειας, σαν έναν άψογο θεό, αναζητώντας την προστασία σου, να φιλήσω τα χείλη σου και να βρέξω τα πάντα, και να βρέξω τα πάντα.. Απόλαυσέ με, γίνε το στίγμα της φωτιάς μου, το λουλούδι των ιδιοτροπιών μου, η θάλασσα των ενστίκτων μου, εκεί που ρέει το φυγόδικο μάγμα μου, σπάει και βλασταίνω κ&a