AntonellaMontenBlanc

Είμαι γυναίκα της φωτιάς, των φτερών και της ελευθερίας

Είμαι μια γυναίκα που περπατά με τον κόσμο στα πόδια της και την επιθυμία να ανακαλύψει τα πάντα στο βλέμμα. Λατρεύω να ταξιδεύω, να χάνομαι σε αρχαίους δρόμους, σε χρυσές παραλίες, σε πόλεις που λάμπουν τη νύχτα σαν να ξέρουν ότι είμαι εκεί για να τις θαυμάσω. Τα ταξίδια είναι ο τρόπος μου να αναπνέω βαθιά, να επανεφευρίσκω τον εαυτό μου, να νιώθω τη ζωή να ανοίγει σαν ένας απέραντος χάρτης μπροστά μου. Λατρεύω τα σούπερ χαριτωμένα μέρη, αυτά που μοιάζουν να βγήκαν από ένα όνειρο. Μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να περπατά στις κομψές λεωφόρους του Παρισιού, να απολαμβάνει μια χειροποίητη πίτσα στη Ρώμη ή να απολαμβάνει ένα ζωντανό απόγευμα στη Νέα Υόρκη.. Κάθε μέρος με σαγηνεύει με διαφορετικό τρόπο, και εγώ αφήνω τον εαυτό μου να κατακτηθεί. Λατρεύω την πίτσα, το ζουμερό κρέας, τις έντονες γεύσεις που ξυπνούν τις αισθήσεις μου. Το φαγητό είναι επίσης μια απόλαυση, μια γιορτή του σώματος, ένα χάδι στον ουρανίσκο που μου θυμίζει ότι είμαι ζωντανή. Μου αρέσει να φοράω σούπερ κορυφή. Μου αρέσει να διαλέγω κάθε ρούχο σαν μια λαμπερή πανοπλία. Σταθερά τακούνια, αποφασιστικό βλέμμα, χείλη που κρατούν μυστικά. Τα ψώνια είναι σαν να ετοιμάζομαι για μια νέα περιπέτεια: κάθε ρούχο λέει μια διαφορετική ιστορία, κάθε ύφασμα αγκαλιάζει το δέρμα μου με πρόθεση.. Μου αρέσει να πάω στο γυμναστήριο. Νιώθω το σώμα μου να δυναμώνει, κάθε μυς να ανταποκρίνεται, η ενέργειά μου να μεγαλώνει. Το σώμα μου είναι ο ναός μου και η επικράτειά μου. Το φροντίζω, το θαυμάζω, το γιορτάζω. Και μου αρέσει να έχω φίλους. Γελάστε μέχρι να πονάει το στομάχι σας, μοιραστείτε μυστικά, ταξιδιωτικά σχέδια, όνειρα και επιθυμίες. Η γυναικεία συνενοχή είναι μια φλόγα που δεν σβήνει ποτέ. 🔥 Ποιήματα μιας γυναίκας που ταξιδεύει και θέλει Είμαι γυναίκα με ανοιχτή βαλίτσα και δέρμα που δονείται στον ορίζοντα. Ο κόσμος με φωνάζει χαμηλόφωνα, κι εγώ απαντώ με σταθερά βήματα. Το φόρεμά μου χορεύει στον άνεμο, οι γοφοί μου δίνουν το ρυθμό μιας πόλης που δεν κοιμάται όταν την κοιτάζω. Ταξιδεύω ελαφριά αλλά έχω φωτιά στο αίμα μου. Σε κάθε αεροδρόμιο αφήνω έναν αναστεναγμό, σε κάθε ξενοδοχείο ένα χαμόγελο. Το κρεβάτι είναι μάρτυρας των ονείρων μου, όχι των υποσχέσεων, αλλά της ελευθερίας. Κοιτάω στον καθρέφτη πριν βγω, κόκκινα χείλη, έντονο βλέμμα, και ξέρω ότι ο κόσμος είναι έτοιμος να νιώσει την παρουσία μου. Μου αρέσει η έντονη γεύση της ζωής, σαν το τέλειο κρέας, σαν την πίτσα που μόλις βγήκε από το φούρνο. Αυτή είμαι: καυτή, αυθεντική, νόστιμη στην ουσία, γυναίκα που δεν ζητά άδεια για να λάμψει.