Amberv

♦ Α Μ Β Ε Ρ Β Ε Ρ Β ♥ Ο Υ Λ Α Ι Α Λ Ο Β Ο Σ ♠

Αυτά τα Χριστούγεννα, η αγάπη μου για σένα ανθίζει, όπως τα φώτα που λάμπουν στο δέντρο. Είσαι το δώρο μου, η χαρά μου και η ειρήνη μου, στην αγκαλιά σου ο χρόνος σταματά, τίποτα περισσότερο. Το χιόνι πέφτει, αλλά η ζεστασιά σου με περιβάλλει, σαν ένα γλυκό όνειρο που δεν πεθαίνει ποτέ. Αυτά τα Χριστούγεννα, η καρδιά μου σου δίνει το φως της, και στα μάτια σου βρίσκω τη μόνη μου αρετή. Με σένα, αγάπη μου, όλα έχουν νόημα, καλά Χριστούγεννα, το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα.

Είσαι το φως μου, ο ήλιος μου την ημέρα, η ηρεμία που καθοδηγεί την ψυχή. Στα μάτια σου βλέπω αστέρια να λάμπουν και στο γέλιο σου τα όνειρά μου μπορούν να φωλιάσουν. Η ουσία σου είναι η ποίησή μου, ένα τραγούδι που δεν βγαίνει ποτέ, μια αγκαλιά που θεραπεύει τα πάντα, ένα πάθος που πάντα διαρκεί. Είσαι το καταφύγιό μου, η αιώνια αγάπη μου, η λογική μου, τα πάντα μου, ο γαλήνιος ουρανός μου. Σε σένα, γυναίκα, βρήκα το σπίτι μου και για πάντα θα σε αγαπώ

 ★ Παθιασμένη και γοητευτική γυναίκα ★

Η παλιά σου καρδιά της αγάπης μου, άφησε την στα χέρια μου, και ας ανοίξει σε ιστορίες, νεκρά αρώματα, καμπάνες και ηχούς καμπάνων. Έρχεσαι σήμερα να μου πεις, κατεβαίνεις από τα βουνά της παιδικής σου ηλικίας, με την ποδιά γεμάτη λουλούδια και το φόβο του πευκοδάσους στο βλέμμα σου. Έλα κι εσύ να με αγαπήσεις, ξέρεις πόσο λίγο είναι να ζεις, άφησε την αδυναμία σου να ξεκουραστεί στη δική μου, λέγοντάς μου την παιδική σου ηλικία, χωρίς λόγια. Εσύ, όπως κι εγώ, όταν επιστρέφεις από τις ακτές, ή από τα δάση, ή από τα βουνά, μπροστά στη ζωή ή στην άνοιξη ή στο χειμώνα,.

Κάθε κομμάτι της ζωής μου έχει κάτι δικό σου και αυτό δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο, το ξέρεις τόσο αντικειμενικά όσο κι εγώ. Ωστόσο, θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι. Όταν λέω όλα τα κομμάτια, δεν εννοώ μόνο αυτό τώρα, αυτό να σε περιμένω και να σε βρω, και να σε χάσω, και να σε ξαναβρώ, και ελπίζω να μην είναι τίποτα άλλο.. Δεν εννοώ ότι ξαφνικά θα πεις, θα κλάψω και εγώ με ένα διακριτικό κόμπο στο λαιμό μου, καλά κλάψε. Και μια όμορφη αόρατη βροχή να μας προστατεύει και ίσως γι' αυτό.

★ Reglas de Sala: 

Είναι πολύ πιο σοβαρό.. Όταν λέω όλα τα κομμάτια, εννοώ ότι εκτός από αυτόν τον γλυκό κατακλυσμό, ξαναγράφεις και την παιδική μου ηλικία, εκείνη την ηλικία που λες ενήλικα και σοβαρά πράγματα και οι σοβαροί ενήλικες τα γιορτάζουν, και εσύ ξέρεις ότι δεν χρησιμεύει.. Εννοώ ότι ξαναοπλίζεις την εφηβεία μου, εκείνη την εποχή που ήμουν ένας γέροντας φορτωμένος με καχυποψίες, και ξέρεις αντ' αυτού να βγάζεις από εκείνο το βάλτο το σπόρο της χαράς μου και να τον ποτίζεις κοιτάζοντάς τον. Εννοώ ότι ταρακουνάς την ομορφιά μου

Γιατί με αυτά και με άλλα λόγια, εννοώ ότι δεν είσαι μόνο το αγαπητό κορίτσι που είσαι, αλλά και οι υπέροχες ή προσεκτικές γυναίκες που ήθελα ή θέλω να είμαι.. Γιατί χάρη σε σένα ανακάλυψα, (θα πεις ότι ήταν καιρός και δικαίως), ότι η αγάπη είναι ένας όμορφος και γενναιόδωρος κόλπος, που φωτίζεται και σκοτεινιάζει, καθώς έρχεται η ζωή, ένας κόλπος όπου τα πλοία έρχονται και φεύγουν, έρχονται με πουλιά και μαντικές λέξεις, και φεύγουν με γοργόνες και σύννεφα. Ένας όμορφος και γενναιόδωρος κόλπος, όπου τα πλοία έρχονται και φεύγουν και φεύγουν

♥

Σε αγαπώ από το μάτι, από τα μαλλιά, σε πολεμάω σε λευκά διαδρόμια όπου παίζουν οι πηγές του φωτός, σε πολεμάω σε κάθε όνομα, σε ξεριζώνω με ευαισθησία από ουλή, βάζω στα μαλλιά σου στάχτες αστραπής και ταινίες που κοιμούνται στη βροχή. Δεν θέλω να έχεις μορφή, να είσαι ακριβώς αυτό που έρχεται πίσω από το χέρι σου, γιατί το νερό, σκέψου το νερό, και τα λιοντάρια όταν διαλύονται στη ζάχαρη του μύθου, και οι χειρονομίες, αυτή η αρχιτεκτονική του πουθενά που ανάβει τα λυχνάρια της στο μισό τέλος

♥

Τραγουδάω αυτό που αγάπησες, ζωή μου, για να πλησιάσεις και να ακούσεις, ζωή μου, για να θυμηθείς τον κόσμο που έζησες, στο σούρουπο τραγουδάω, σκιά μου.. Δεν θέλω να μουδιάσω, αγάπη μου.. ¿Πώς χωρίς την πιστή μου κραυγή θα με έβρισκες; Ποιο σημάδι, ποιο δηλώνει εμένα, ζωή μου; Είμαι η ίδια που ήμουν κι εσύ, ζωή μου.. Ούτε αργή, ούτε χαμένη, ούτε χαμένη.. Έλα στο σούρουπο, ζωή μου, έλα να θυμηθείς ένα τραγούδι, ζωή μου, αν το τραγούδι το αναγνωρίζεις από το μάθημά σου και αν το όνομά μου το θυμάσαι ακόμα.. Θα σε περιμένω χωρίς χρονικό όριο.. Μη φοβάσαι.

Η μέρα που θα με αγαπήσεις θα είναι πιο φωτεινή από τον Ιούνιο, η νύχτα που θα με αγαπήσεις θα είναι πανσέληνος, με νότες μελιού. Μπετόβεν που δονείται σε κάθε ακτίνα τα ανείπωτα πράγματα του και θα υπάρχουν μαζί πιο ροζ από όλο το Μάιο Οι κρυστάλλινες πηγές θα κατέβουν από τις πλαγιές πηδώντας κρυστάλλινες την ημέρα που θα με αγαπήσεις Την ημέρα που θα με αγαπήσεις, οι κρυμμένοι λόφοι θα ηχήσουν αρπάξια που δεν ακούστηκαν ποτέ. Η έκσταση των ματιών σου, όλες οι άνοιγες που υπήρξαν και θα υπάρξουν στον κόσμο θα είναι όταν με αγαπάς.. Και αν ξεφυλλίσεις ένα, θα σου πει την ευτυχία του

Πλησίασε στο στήθος μου πιο ρέον, βυθίσου στο πουκάμισό μου, διαπέρασε το δέρμα μου, τις επενδύσεις μου, και ρίξε με μέσα με τα χείλη σου και τις πλημμύρες σου. Περάστε μέσα στις φλέβες μου, στο άγριο αίμα μου, και αυξήστε τα αρτηριακά ποτάμια μου και τον αφρό που περνάει από το μέτωπό μου όταν σκέφτομαι νοσοκομεία. Γίνε η ουσία μου, το σάλιο μου, το κλάμα μου, και άφησε να σε παρασύρουν αυτά τα νερά και το δάκρυ των σπινθήρων που πηδούν από τα σιδηρουργεία μου. Ακόμα περισσότερο, προσχώρησε στο δάκρυ μου, στην τρεμάμενη ιππασία μου, και πίεσε τα πόδια μου.

Ήθελα μόνο να είμαι ζωντανός για να σε αγαπήσω στη γρήγορη γη. Εδώ, δίπλα σου, ακολουθώντας την πτήση αυτής της σφαίρας που περιστρέφεται πίσω από έναν πολύ μακρινό ήλιο. Όποιος κι αν είναι ο χρόνος που μας δίνουν οι θεοί ή η τύχη, ό,τι έχει απομείνει από τη φωτιά στο αναποφάσιστο λυχνάρι μας, η επιθυμία μου είναι εδώ, όχι σε έναν άλλο κόσμο, δίπλα στα χέρια σας, στα μάτια σας και στο γέλιο σας, δίπλα στα δέντρα και τον άνεμο που συνοδεύουν το πέρασμά σας από τον κόσμο. Όποιος σπρώχνει τα αστέρια και μας γεννάει ή μας διαλύει όποιος μας μαζεύει εδώ

Σ' αγαπώ γαλήνια, ανάμεσα στις σκιές των ψευδών ψευδαισθήσεων. Σ' αγαπώ σαν να σε διαβάζω κάθε βράδυ, σαν το αγαπημένο μου βιβλίο που θέλω να σε διαβάζω, γραμμή με γραμμή, γράμμα με γράμμα, κενό με κενό. Σε θέλω να σε κρατήσω από το χέρι κάτω από το ουρανό και να σου δείξω ότι σε αγαπώ κρυμμένο ανάμεσα στα αστέρια. Σε θέλω πάνω στα φθινοπωρινά φύλλα, να μιλάμε για τίποτα αλλά ταυτόχρονα για τα πάντα και, σε μια έκρηξη τρέλας, να πίνω τα δάκρυά σου καθώς λιποθυμώ στα χείλη σου Σε θέλω να σε ψάχνω ανάμεσα στις φράσεις

◘

Είμαι ερωτευμένη με αυτά τα ηλιοτρόπια.,

που φωτίζουν σαν φακό τα πέρασματά μου;

Ακόμα κι αν δεν με κοιτάζουν.

Θέλω να είμαι ο ήλιος σου, ηλιόλουστο, να ανάψω στο πρόσωπό σου φωτισμούς.,

Ξυπνάω τις σταγονίδια της αυγής όταν τις αγγίζω με τις αστραπές μου.;

Να κοιτάζω μέσα τους τα θραύσματα των συσσωρευμένων ονείρων σου..

◘

♥

Σ 'αγαπώ όπως η θάλασσα αγαπά το ποτάμι όπως η νύχτα αγαπά τη μέρα όπως ο ήλιος αγαπά το φεγγάρι όπως το φως αγαπά την ημέρα

★♥★

Ni recuerdos ni presagios: Απλά παρούσα, τραγουδώντας. Ούτε σιωπή, ούτε λόγια: η φωνή σου, μόνο, μόνο, μιλώντας μου.

Ni manos ni labios: Μόνο δύο σώματα μακριά, χωριστά.

Ούτε φως ούτε σκοτάδι ούτε μάτια ούτε ματιά, όραμα, το όραμα της ψυχής.

Και τελικά, ούτε απόλαυση ούτε θλίψη ούτε ουρανός ούτε γη ούτε πάνω ούτε κάτω ούτε ζωή ούτε θάνατος παρά μόνο αγάπη.

♥

★♥★

Δίδαξε με να τρέχω, ζωοποίησέ με σαν να ανάβεις μια φωτιά.

★♥★

Βρέχει. Οι σταγόνες πέφτουν αργά από το παράθυρο. Είναι χειμώνας και κάνει κρύο, αν και το σώμα μου καίγεται μέσα μου. Έχω εξετάσεις λογοτεχνίας αύριο και οι σημειώσεις στοιβάζονται στο τραπέζι.

Το κεφάλι μου παλεύει μεταξύ του να συνεχίσω να μελετάω τον Τσαρλς Μπούκοφσκι ή να αφεθώ στο πάθος και τη φωτιά που κρύβεται κάτω από τα εσώρουχά μου. Τελικά ο πειρασμός νικάει τον παλμό.

※

Με αυτά τα μαλακά χέρια και τα μακριά δάχτυλα έλυσε τον κόμπο της γραβάτας του και ξεκούμπωσε το πρώτο κουμπί του γιακά του πουκαμίσου του και με πλησίασε αλλά όχι πριν πάρει το κουτί, πλησίασε από πίσω και πέρασε τα χέρια του στο ύψος των ώμων μου, άνοιξε το κουτί και ωχ. Αν τα μάτια μου δεν λένε ψέματα, αυτό είναι νυστέρι και φαίνεται επαγγελματικό. Μητέρα μου, αυτό το ποτήρι κρασί και τις εκπλήξεις του, με μεγάλη ευγένεια το έβγαλε και το πήρε στο χέρι του δείχνοντάς το και εξηγώντας ότι είναι το εργαλείο της δουλειάς του, γιατί είναι χειρουργός και ένας μεγάλος επαγγελματίας, με κοίταξε στα μάτια και με ρώτησε αν φοβόμουν. Απάντησε στην περιέργειά μου πριν από μένα και εκεί ήταν έτοιμη γι 'αυτόν.

※

♦

Στις καθαρές νύχτες,

Εγώ λύνω το πρόβλημα της μοναξιάς..

Καλώ το φεγγάρι και με τη σκιά μου είμαστε τρεις..

♥ 

◈  ◈

∗ ⋅◈⋅ ∗

※

⋆★⋆

Ξέρω με βεβαιότητα ότι η αγάπη είναι καλύτερη από τις πολυβιταμίνες ότι το ανθρώπινο ζευγάρι είναι η αναπόφευκτη αρχή της ζωής που γι 'αυτό δεν θέλω ποτέ να απελευθερωθώ από τον άνθρωπο τον αγαπώ με όλες τις αδυναμίες του και μου αρέσει να μοιράζομαι με το πεισματάριό του όλο αυτόν τον ευρύ κόσμο όπου και οι δύο είμαστε απαραίτητοι ο ένας στον άλλον.

⋆★⋆

════════════════════ ⋆★⋆ ════════════════════ 

Μην αφήσεις τους φόβους σου να σε περιορίσουν, άσε τα όνειρά σου να σε καθοδηγήσουν

════════════════════ ⋆★⋆ ════════════════════ 

⋆★⋆ 

Δεν σταματάω να σε κοιτάζω ούτε για ένα δευτερόλεπτο

Όταν είσαι εσύ, ο κόσμος εξαφανίζεται

Καλύτερες νύχτες, δεν νομίζω ότι υπάρχουν ΚΑΙ

Ακόμα κι αν μου ζητήσεις άλλη μια μπύρα

Ενδιαφέρομαι μόνο να πιω από σένα

⋆★⋆

⋆★⋆

Θέλω να σου ομολογήσω ότι είμαι ήδη σίγουρος

Ότι η μνήμη σου ζει μέσα στο δέρμα μου

Έχω μια καρδιά που χάνει το μυαλό της

Γιατί συνειδητοποίησε ότι έπεσε στα πόδια σου

⋆★⋆

⋆★⋆

ο δρόμος ήταν άγνωστος, αδύνατο να ανακαλύψω αυτό το νέο μέρος της περιπέτειας, σταματήσαμε σε ένα ξεφάντωμα του δρόμου και με κάλεσε να κατέβω από το αυτοκίνητο, από το χέρι του φτάσαμε σε ένα ποτάμι, μια μικρή βάρκα μας περίμενε να διασχίσουμε στην άλλη πλευρά, ένα σπίτι που περιβάλλεται από βλάστηση. Μπήκαμε μέσα και με πήγε κατευθείαν σε ένα δωμάτιο, μόνο ένα τραπέζι μπιλιάρδου στη μέση του δωματίου, ήμουν ξαπλωμένη σε αυτό το τραπέζι μπιλιάρδου χωρίς να ξέρω το πεπρωμένο μου, με τα μάτια μου δεμένα αλλά τις αισθήσεις μου πολύ ξύπνιες.. Οι ήχοι μου έλεγαν ότι οι άνθρωποι άρχισαν να έρχονται και οι ανδρικές φωνές τους να με αγκαλιά&z